生け花 ห้องอิเคะบะนะ
こころ จิตใจใครกันแน่ บทที่ 7 หาคำตอบกันเองนะคะ
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

こころ

 

 

 

รูปปั้นของ natsume sooseki 夏目漱石

 

จิตใจใครกันแน่

 

 

บทที่ 7

 

สวัสดีค่ะแฟนๆหนังสือ และเด็กวัดทุกคน พอเข้าบทที่ 7 

ความรู้สึกของผู้อ่านก็คงอยากจะรู้จักเซนเซมากขึ้นเหมือนข้าพเจ้านะคะ

ทำไม เซนเซจึงเป็นแบบนี้ และทำไมข้าพเจ้าจึงชอไปหาเซนเซ

 เหมือนที่เซนเซถามข้าพเจ้า เราคงต้องค่อยๆอ่านหาคำตอบเอาเองนะคะ

 

           

          ข้าพเจ้ารู้สึกประหลาดใจ แต่การที่ข้าพเจ้าไปมาบ้านเซนเซไม่ได้เป็นเพราะอยากที่

จะศึกษาค้นคว้าตัวเซนเซแต่อย่างไร ข้าพเจ้าตั้งใจว่าจะไม่คิดอะไรมากไปกว่านั้น ถ้าจะว่าไป

แล้วท่าทีข้าพเจ้าที่มีต่อเซนเซในตอนนั้น ข้าพเจ้าถือว่าเป็นสิ่งที่มีค่าอย่างหนึ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต

ข้าพเจ้าเป็นเพราะสิ่งนั้นนั่นเองที่ทำให้ข้าพเจ้าคบหาเซนเซได้อย่างอบอุ่นใจเยี่ยงมนุษย์ธรรมดา

สามัญคนหนึ่ง

          ถ้าเพียงแต่ข้าพเจ้าเข้าหาเซนเซด้วยความอยากรู้อยากเห็น และอยากที่จะศึกษา

ค้นคว้าแล้วล่ะก็ สายใยแห่งความผูกพันระหว่างเราทั้งสองคนคงจะขาดลงไม่เหลือเยื่อใยอะไร

แต่ในขณะนั้นข้าพเจ้าผู้ซึ่งยังเยาว์วัยจึงไม่ทันรู้สึกตัวถึงท่าทีตัวเอง ดังนั้นข้าพเจ้าจึงรู้สึกว่ามีค่า

อย่างมหาศาล ถ้าเกิดพลาดพลั้งไปคนละทาง ความสัมพันธ์ของเราทั้งสองคนจะออกมาในรูปไหน

นั้นเพียงแค่คิดข้าพเจ้าก็รู้สึกใจหาย เพราะตัวเซนเซเองก็หวาดกลัวและทนไม่ได้ที่จะถูกจ้องมอง

ด้วยสายตาที่เย็นชาเช่้นกัน

 

          ข้าพเจ้าไปที่บ้านเซนเซเดือนละสองสามครั้ง วันหนึ่งหลังจากที่ข้าพเจ้าไปหาเซนเซ

อยู่ๆเซนเซก็ถามข้าพเจ้าขึ้นมาว่า

         ทำไมเธอถึงได้ขยันมาที่บ้่านคนอย่างฉัน

         ทำไมหรือครับ ก็ไม่มีความหมายพิเศษอะไรนักหรอกครับ ว่าแต่ว่าผมรบกวนเซนเซหรือครับ

          ฉันไม่ได้ว่ารบกวนอะไร

 

           ดูๆไปก็ไม่เห็นว่าเซนเซมีท่าทีรำคาญอะไรแม้แต่น้อย ข้าพเจ้ารู้ว่าขอบข่ายการคบหาสมาคม

ของเซนเซอยู่ในวงที่แคบมากทีเดียว เพื่อนๆรุ่นเดียวกับเซนเซที่อยู่ในโตเกียวในขณะนั้นก็มีอยู่เพียง
สองสามคน บางครั้งก็มีนักเรียนซึ่งบ้านเกิดอยู่จังหว้ดเดียวกับเซนเซมาคุยที่บ้านบ้าง แต่ข้าพเจ้ารู้สึกว่าไม่มีใครเลยที่สนิทกับเซนเซมากไปกว่าข้าพเจ้า 

 

          ฉันเป็นมนุษย์ที่เดียวดาย เซนเซพูดกับข้าพเจ้า

          ที่เธอมาหา ฉันก็ยินดี แต่อยากจะรู้ว่าทำไมเธอถึงขยันมาที่นี่บ่อยนัก

          ทำไมถึงถามอย่างนั้นล่ะครับ

           ตอนที่ข้าพเจ้าย้อนถามกลับไปนั้น เซนเซไม่ได้ตอบว่าอะไร เพียงแต่มองหน้าข้าพเจ้า

และถามขึ้นว่า

            เธออายุเท่าไร

 

            สำหรับข้าพเจ้าแล้ว คำถามที่เซนเซถามนั้นดูออกจะกำกวม และคงไม่ต้องการคำตอบอะไร

วันนั้นข้าพเจ้าจึงกลับบ้านโดยไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงจนถึงที่สุด หลังจากนั้นไม่ถึงสี่ว้น ข้าพเจ้าก็ไปหา

เซนเซอีก พอเซนเซออกมาจากห้องเห็นข้าพเจ้าก็หัวเราะออกมา และพูดขึ้นว่า

 

              มาอีกแล้วนะ

               ครับ มาอีกแล้ว ข้าพเจ้าตอบและตัวเองก็หัวเราะตาม

               ถ้าเป็นคนอื่นพูดกับข้าพเจ้าอย่างนี้ ข้าพเจ้าคงจะโกรธแน่ แต่ข้าพเจ้ากลับรู้สึกตรงกัน

ข้าม เมื่อถูกเซนเซว่า และไม่เพียงแต่จะไม่โกรธเท่่านั้น กลับดีใจด้วยซ้ำ

 

              ฉันเป็นมนุษย์ที่เดียวดาย เซนเซพูดซ้ำคำพูดเดิมที่เคยพูดในเย็นวันนั้น

 

              ฉันเป็นมนุษย์ที่เดียวดาย และเธอก็คงจะเป็นมนุษย์ที่เดียวดายเหมือนกัน ถึงฉันจะเหงา

สักแค่ไหนฉันก็มีอายุมากแล้ว ไม่ต้องวิ่งไปวิ่งมาก็อยู่ได้ แต่คนหนุ่มอย่างเธอคงจะไม่ไหวล่ะมั้ง

เธอคงอยากที่จะไปไหนมาไหน และคงอยากจะแสวงหาอะไรสักอย่าง จริงมั้ย

 

             แต่ผมไม่ได้เหงาสักนิดเลยนี่ครับ

             ไม่มีอะไรจะเหงาเท่ากับตอนเป็นวัยรุ่นหรอก ไม่งั้น เธอจะมาที่บ้านฉันทำไม

 

             แล้วเซนเซก็พูดเหมือนเมื่อคราวที่แล้วอีก

            ถึงเธอจะพบฉัน เธอก็คงรู้สึกว่ายังเหงาอยู่ แต่ฉันไม่มีพลังพอที่จะถอนรากเหง้าแห่งความ

เหงาให้เธอได้ เธอจะต้องหันไปพึ่งพิงคนอื่น แล้วเธอก็จะไม่มาที่บ้านฉันอีกต่อไป

 

            เซนเซพูดพร้อมกับรอยยิ้มที่แสดงความว้าเหว่

 

 

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2008-05-31 12:49:52 อีเมล์ : IP : 24.7.33.162

ตอบกระทู้

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

สวัสดีค่ะแฟนๆหนังสือ เด็กวัดทุกคน และเด็กวัด วิตามินซี

เห็นเขียนว่า แย่แล้ว ติดแล้วค่ะ

ไม่ต้องตกใจ ใครอ่านเล่มนี้แล้วไม่ติด น่าจะต้องร้องว่า

แย่ เพราะติดกันทุกคน ทำไมถึงติด ทำไมเรื่องนี้

คนยังอยากอ่าน และอ่านกันมาเป็นร้อยปีแล้ว

ตอนนี้ก็ยิ่งเข้ากับสังคมปัจจุบันได้ ไม่มีตกยุค

อาจารย์เอาให้นักฟิสิกส์ที่บ้านอ่าน เพราะเขาสนใจเรื่องญี่ปุ่น

และอ่านทุกอย่าง พออาจารย์ไปเอาหนังสือให้ลองอ่าน

แย่เลย เป็นโรคเดียวกับ เด็กวัด คือติดงอมแงม

ลุกขึ้นมาอ่านต่อกลางดึก

แล้วเมื่อวานนี้ ก็นั่งพูดคุย ถกเถียงถามคำถามอาจารย์ มากมาย

เพราะสำหรับคนตะวันตก เขามองไม่ออกในหลายๆสิ่งที่เรามองและเข้าใจ

ก็เลยได้แลกเปลี่ยนเรื่องความแตกต่างเรื่องวัฒนธรรมกัน

เอ๊ เด็กวัดวิตามินซี บอกว่าแย่แล้ว ติดแล้ว

หมายความว่า อยากให้อาจารย์เขียนให้อ่าน

จะได้ติดมากกว่านี้ หรือว่าอยากจะเลิกอ่านจะได้ไม่ติดคะ :-)

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2008-06-14 21:32:48 อีเมล์ : IP : 24.7.33.162

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

แย่แล้ว ติดแล้วค่ะ

โดย : vitamin c วันที่ : 2008-06-14 19:51:26 อีเมล์ : IP : 58.9.35.4

--------------------------------------------------------------------------------------------------