生け花 ห้องอิเคะบะนะ
สวัสดีทุกคน ห้อง Ikebana ห้องนี้จะทำให้คุณประทับใจกับวรรณกรรมญี่ปุ่น
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ห้อง Ikebana นี้ทุกคนสามารถโพสได้เกี่ยวกับวรรณกรรม เรื่องสั้น นิยาย ของญี่ปุ่นที่ทุกคนประทับใจ หากมีคำถามก็สามารถตั้งกระทู้ได้เลยค่ะ แต่หากต้องการแบ่งปันความรู้ให้กับเพื่อน ๆ ก็ยินดีมากจ้ะ การได้รับอย่างเดียวนั้นไม่ก่อให้เกิดปัญญานะคะ ต้องมีการรับส่งเป็นสองทางค่ะ จากหัวหน้าห้องค่ะ

โดย : หัวหน้าห้อง วันที่ : 2007-11-16 00:51:56 อีเมล์ : IP : 61.7.168.232

ตอบกระทู้

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

ขอบคุณมากนะคะ คุณเต้ที่เข้ามาร่วมกระทู้ด้วย

อจเองเห็นคนไทยเรียกโต๊ะโตะจัง เด็กหญิงอีดะ เป็นต้น ว่าเป็นวรรณกรรม

ไม่เคยอ่านเรื่องเด็กหญิงอีดะ ท่าทางเห็นแค่เล่าท่าทางจะคล้ายกับเรื่องเซเบ กับน้ำเต้า หรือเปล่านะ

อาจารย์อ่าน เซเบกับน้ำเต้า แล้ว รู้สึกสงสารเซเบ แต่ก็ขอบคุณคุณพ่อคุณแม่ ที่ไม่ได้เลี้ยงอาจารย์เป็นแบบเซเบ อ่านเล่มนี้แล้วหรือยังคะ

อาจารย์ไม่ชอบอ่านหนังสือนวนิยายนะคะ นอกจากที่ชอบจริงๆ ถ้าชอบแล้ว อ่านแล้ววางไม่ได้

แต่ชอบวรรณกรรมญี่ปุ่น จนเพื่อนญี่ปุ่น เรียกว่า 文学の少女 ตอนยังสาวๆนะคะ ก็คือสาวน้อยวรรณคดีญี่ปุ่น เพราะชอบมาก

 

แต่ในญีปุ่น จะถกเถียงกันมากว่า วรรณกรรม หรือ bungaku 文学 นั้น ต่างกับ นวนิยายธรรมดาอย่างไร

ขอแลกเปลี่ยนความคิดเห็นนะคะ เรื่องทั้งหมดที่เขียนมา อาจารย์ไมคิดว่าเป็นวรรณกรรม

ถือเป็นหนังสือนิยายที่คนนิยมอ่านอะไรทำนองนี้มากกว่า

ในญี่ปุ่นจะเรียกหนังสือพวกนี้ว่า ไทชู บุงงะคุ 大衆文学 วรรณคดีสำหรับคนหมู่มาก หรือคนส่วนใหญ่ มากกว่า

แต่ก็ถือหรือเข้าข่ายว่าเป็น บุงงะคุ ในแง่ที่ว่า มีเนื้อหาที่ดี และอ่านกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ

พวกไทชูบุงคะงุ อาจจะเป็นเพราะเรียนพวกวรรณกรรมของสมัยเก่า

ก็เลยทำให่ไม่ชอบอ่านของนักเขียนสมัยใหม่ก็ได้นะคะ

อาจารย์อ่านเรื่อง โต๊ะโตะจัง ก็คิดว่าดีมากเรื่องหนึ่ง แต่ไม่ได้คิดว่าเข้าข่าย เป็นวรรณกรรม แต่เป็นเพียง ไทชูบุงคะงุ

เหมือนอย่างที่บ้านอาจารย์ เรย์บอกว่าเขาอ่าน ของเจน ออสเตน เรื่อง Pride and Prejudice มาสี่ห้าสิบครั้ง วันก่อนก็ยังเห็นอ่าน อ่านตั้งแต่หนุ่มจนเดี๋ยวนี้ คงไม่ต่างกับ โคะโคะโระ ค่ะ

เขาอ่านจนจำได้ ซึ่งเราก็ถกกันว่า มาตราฐานในการที่เราจะเรียกว่า วรรณกรรม คือ อะไร เพียงแค่เนื้อเรื่องดีแค่นั้นหรือ

หรือว่ามีมากกว่านั้น อยากขอความคิดของคนไทยในเมืองไทย เพราะอาจารย์เรียนที่ญี่ปุ่นและอเมริกา เราดูเหมือนจะมีมุมมองต่างกันบ้างนะคะ

ดีเลยค่ะมาแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน ดีไหมคะ ทุกคนที่เรียนโรงเรียนเด็กวัดคิดยังไง ขอความเห็นหน่อยค่ะ

ปรียา

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2007-11-22 12:46:42 อีเมล์ : IP : 24.7.33.162

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

สวัสดีค่ะ

จะบอกว่าเต้ชอบอ่านวรรณกรรมญี่ปุ่นเป็นชีวิตจิตใจ ตอนอายุ 20 ต้นๆ เต้ชอบอ่านวรรณกรรมของญี่ปุ่นโดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ คุณผกาวดี อุตตโมทย์ จนรู้จักเป็นการส่วนตัว เพราะเต้จะส่ง การ์ดสวัสดีปีใหม่ให้คุณผกาวดีทุกปี และได้รับการ์ดตอบจากท่านด้วย (10 กว่าปีแล้ว) โต๊ะโตะจัง อ่านเป็น 10ๆ รอบมีทุกเล่ม( มีหลายเล่ม) แล้วก็ซื้อให้เป็นของขวัญเพื่อนๆ อีกไม่รู้เท่าไหร่.. แต่ที่อ่านแล้วซาบซึ้งมากที่สุด(น้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว) ก็เรื่อง"เด็กหญิงอีดะ" อยากให้เพื่อนๆ ไปหาอ่านค่ะ

ไม่ทราบว่า อจ.ปรียา เคยอ่านเรื่อง เด็กหญิงอีดะ หรือยังคะ เป็นเรื่องของเก้าอี้ตัวเล็กๆ ที่ตามหาเจ้านายตัวน้อยๆ ตั้งแต่สมัยสงครามโดยเก้าอี้จะเรียกเด็กหญิงคนนี้ว่า "อีดะ" ซาบซึ้งและประทับใจมากๆๆ จนบัดนี้เต้ก็ยังหยิบมาอ่าน ถ้านับได้ก็คิดว่าไม่ต่ำกว่า 20 รอบที่อ่านและอ่านที่ไร น้ำตาไหลทุ๊กที^^ แต่ทำให้มีกำลังในในการดำเนินชีวิตเพิ่มทุกครั้ง และก็ซื้อให้เพื่อนเป็นของขวัญจนนับไม่ถ้วน

อีกเรื่องก็"ซาดาโกะกับนกกระเรียนพันตัว" เรื่องนี้ประทับใจ ในความพยายามของเพื่อนที่มีต่อซาดาโกะ ผู้ซึ่งป่วยจากการโดนสารพิษของระเบิดปรมณู ที่อเมริกาทิ้งบอมม์ญี่ปุ่น ที่เมืองฮิโรชิม่า ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ...และเมื่อ 10 กว่าปีก่อน ฮอลลีวูดเคยสร้างภาพยนต์ทีเกี่ยวกับเรื่องนี้ แสดงโดยดาราชื่อดัง ริชาร์ด เกียร์ และริชาร์ด เกียร์ล่าสุด ก็แสดงภาพยนต์ที่ดัดแปลงมาจากญี่ปุ่นเหมือนกัน เรื่อง ShallweDance แสดงคู่กับ ซูซาน ซาเรนดอน เรื่องนี้ก็สนุกมากค่ะ เป็นเรื่องของหนุ่มใหญ่ที่อยากเปลี่ยนแปลงชีวิตที่ซ้ำซากจำเจ โดยการไปหัดเรียนเต้นรำกับครูสอนเต้นรำสาวสวย ผู้ซึ่งทำให้ชีวิตหนุ่มใหญ่คนนี้ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ส่วนเรื่องโคโคโระ.. เต้เห็นแล้ว.. ว่าจะ ว่าจะหยิบมาอ่าน หนูก็พลาดทุกที แต่เห็นคำโปรยที่อจ.ปรียาเขียนไว้ คราวหน้าไม่พลาดแน่คะ สัญญาว่า ต่อไปนี้จะไม่พลาดหนังสือของอจ.เลย

ตอนนี้ขอสมัครเข้ากระทู้นี้นะคะ.. อ่านหนังสือวรรณกรรมญี่ปุ่นเรื่องอะไรมา จะนำมาเล่าให้อจ.ฟังค่ะ

เต้

 

 

โดย : เต้ วันที่ : 2007-11-22 11:44:28 อีเมล์ : IP : 203.118.74.181

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

ได้อ่านโต๊ะโตะจังครั้งแรกสมัยเรียนมัธยม ชอบมากมาก อยากให้โรงเรียนในเมืองไทยเป็นแบบนี้บ้าง

ส่วนเรื่องโคะโคะโระ อ่านตอนเรียนมหาวิทยาลัย ปี 2 ยอมรับตามตรงว่าไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่เป็นวรรณกรรมที่ชอบ จำได้ว่าพออ่านเรื่องนี้จบแล้ว รู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก พอมาเจอที่อาจารย์เขียนถึงเรื่องนี้ ตั้งใจว่าจะกลับมาลองอ่านอีกครั้ง คิดว่าเมื่ออายุมากขึ้น ความเข้าใจคงจะเปลี่ยนไป

อาจารย์ชอบอ่านงานของฮารุกิ มุราคามิไหมคะ มีวรรณกรรมเรื่องไหนที่พอจะแนะนำบ้างไหมคะ

 

โดย : porata วันที่ : 2007-11-21 11:37:20 อีเมล์ : IP : 222.123.228.228

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

คนที่เขียนเรื่องโต๊ะโตะจัง รู้จักกันดีในญี่ปุ่นว่า ทะมะเนะอิ บะทซัง

แกพูดเร็วมาก เพราะหัวแกไวมาก และมีชื่อเสียง

ออกรายการตอบคำถาม แกจะตอบถูกเหมือนถูกหมดทุกห้อง

ความรู้รอบตัวดีมาก อาจารย์ชอบแก มีเอกลักษณ์ของตัวเอง ไม่เหมือนคนอื่นที่วิ่งตามแฟชั่น แกไม่เคยเปลี่ยนทรงผมนี้ เพราะคือสัญญลักษณ์ของเธอ

ดูเหมือนจะชื่อ คุโระยะนะงิ อะไรทำนองนี้ โทษที อาจารย์เป็นคนที่หัวไม่ยอมจำชื่อดาราหรืออะไรที่ไม่ชอบ แต่ อะมุโระ นะมิเอะ จำได้เพราะชอบมาก เป็นนักร้องที่มีเอกลักษณ์ของเธอ ร้องและเต้นได้เก่งมาก เพราะใจรัก หรืออะไรก็ตามที่ชอบ หัวจะรีบรับ อะไรที่ไม่ชอบ ดีดไม่เข้าเลยค่ะ แต่อะไรที่ชอบครั้งเดียวก็จะจำได้

อาจารย์อ่านโต๊ะโตะจัง ก็ได้เนื้อหาดี สำหรับคนรุ่นใหม่

แต่คงไม่อ่านซ้ำเหมือนหนังสือวรรณกรรม อ่านได้ครั้งเดียว นั่นคือความแตกต่างระหว่าง นวนิยาย และวรรณกรรม ไม่มีล้ำสมัย ไม่มีตกยุค

ทำไม ก็เพราะเรื่องโคะโคะโระ อ่านกี่ครั้ง ก็ยังอยากอ่าน

อ่านกี่ครั้ง ก็ยังให้คำตอบว่า โคะโคะโระ ของใครไม่ได้

อ่านกี่ครั้งความรู้สึกที่มีต่อแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน

อ่านกี่ครั้งก็ยังไม่อาจหาคำตอบให้ตัวเองได้ ว่าทำไมเซนเซ จึงเรื่องเส้นทางชีวิตแบบนี้

ทำไม ทำไม เต็มไปหมด

ไม่เชื่อไปลองอ่านดูซิคะ แล้วจะเข้าใจว่า นะทซึเมะ โซเซะคิ เขียนได้เยี่ยมขนาดไหน

 

มีเพื่อนสนิทที่แจกหนังสือให้เพื่อนอ่าน เพื่อนชอบอ่านหนังสือ

 เพื่อนบอกว่า เอาหนังสือไปอ่านที่ร้านหมอขณะที่รอ อยากจะรีบๆกลับบ้านไปอ่านต่อ

พอกลับถึงบ้านก็อ่านไม่ยอมนอน และห้ามคนเข้ามาขัดจังหวะ ต้องอ่านคนเดียว ในห้อง

 เพื่อนบอกว่า  ตอนช่วงแรกๆหนัก อ่านกว่าจะไปได้ใช้เวลา แต่พออ่านไปได้อีกหน่อย

คราวนี้วางไม่ลง ติดโคะโคะโระ เสียแล้ว

 โคะโคะโระ เล่มพิมพ์ใหม่ ด้วยหน้าปกใหม่จะออกเดือนมิถุนายน 2008 ปีหน้า

อาจารย์คงจะต้องใช้วิธีบังคับให้ หัวหน้าห้องที่ยังไม่ได้อ่าน ไปพิมพ์ให้เด็กวัดคนอื่นอ่าน เพราะหัวหน้าห้องหิวเรื่องโคะโคะโระ

จะส่ง โคะโคะโระ เชโชะคุ こころ 定食 อาหารชุดโคะโคะโระ ไปให้กิน จะได้ไม่หิวแย่เสียก่อน

ไม่งั้น เดี๋ยวหิวมากไม่มีแรงทำงานให้ห้องเรียน  จะมีผลกระทบต่อโรงเรียน J

โชโช โอะ มะทซิ คุดะซะอิ มะเซะ

少々お待ちくださいませ。

กรุณารอสักครู่นะคะ แอนทซัง

อาจารย์สั่งไปให้แล้วนะคะ เดี๋ยวทางร้านจะจัดส่งไปให้ทางเว็บค่ะ

 

こころ 定食  ひとつお願いします。

โคะโคะโระ เทโชะคุ ฮิโตะทซึ โอะเนะงะอิ ชิมะซึ

ขออาหารชุด โคะโคะโระ หนึ่งที่ค่ะ

คอยรับด้วยนะคะ :-)

ปรียา

 

 

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2007-11-21 03:08:36 อีเมล์ : IP : 24.7.33.162

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

เรื่อง โต๊ะ โตะ จัง ยังไม่เคยอ่านเลยค่ะ 

สาระภาพว่าไม่ค่อยได้อ่านวรรณกรรมญี่ปุ่นค่ะ  แต่ตอนนี้ที่อยากอ่านที่สุดก็คือ โคะ โคะ โระ ค่ะ (แปลว่าหัวใจรึป่าวน้า) 

แต่ว่าหาไม่ได้แล้วค่ะเรื่องนี้  อยากอ่านจังเลยยย

ฮารุกะจัง นอนดึกเหมือกกันนะคะ

โดย : หัวหน้าห้องจ้า วันที่ : 2007-11-21 01:53:26 อีเมล์ : IP : 61.7.168.248

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

โต๊ะโตะ จัง  เด็กหญิงข้างหน้าต่าง เป็นวรรณกรรมญี่ปุ่นเล่มแรกในชีวิตและทำให้ประทับใจมาตลอดค่ะ

หัวหน้าชอบเรื่องอะไรคะ

โดย : ฮารุกะ วันที่ : 2007-11-20 23:59:13 อีเมล์ : IP : 125.27.3.21

--------------------------------------------------------------------------------------------------