เพราะเป็นเรื่องพริกที่เรากินอยู่ทุกวัน       

พริกในเกาหลีเป็นพริกจากญี่ปุ่น

          จากบันทึกดั้งเดิมในปีค.ศ.1542 บันทึกว่า หมอสอนศาสนา

ชาวโปรตุเกสเป็นคนถวายพริกให้แก่ ดะอิเมียว โอโตะโมะ โยะชิงิ

ในสมัยนั้น ญี่ปุ่นไม่ได้ใช้พริกกินกับอาหาร แต่ใช้เป็นยา หรือไม่ก็มี

ไว้เป็นของดูเล่น ในคาบสมุทรเกาหลีีประสิทธิภาพของพริกกลายเป็นสิ่งที่มี

ประโยชน์อย่างมาก ในประเทศเกาหลีมีทฤษฎีเกี่ยวกับพริกว่า ‘พริกเป็นสิ่ิง

ที่ได้รับสืบทอดจากประเทศญี่ปุ่น’ กล่าวกันว่าในศตวรรษที่ 16 ทหารญี่ปุ่น

ที่ไปรบในเกาหลี เป็นคนที่นำเอาพริกเข้าไปในเกาหลี

        มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับพริก เช่น พริกมีไว้เป็นของดูเล่นก็มี หรือมีไว้

ใช้กันความหนาวก็มี แต่ในหนังสือบันทึกของญี่ปุ่น กลับบันทึกเรื่องราวแตกต่าง

กับที่พบในบันทึกของเกาหลี บันทึกของญี่ปุ่นบันทึกไว้ว่า ‘ในสมัยก่อนญี่ปุ่น

ไม่ได้ใช้พริก เมื่อตอนที่ฮิเดะโยะชิส่งทหารไปรบในคาบสมุทรเกาหลี

ทหารญี่ปุ่นเป็นคนเอาเมล็ดพริกจากเกาหลีเข้าไปในญี่ปุ่น’ นอกจากนั้น

ก็ยังมีเรื่องเล่าอีกว่า พริกเข้าไปในญี่ปุ่นพร้อมๆกับปืนซึ่งได้จากโปรตุเกส

ไม่ว่าทฤษฎีและเรื่องเล่าเกี่ยวกับพริกจะเป็นอย่างไรก็ตาม ที่แน่ชัดที่สุด

ก็คือ หลังจากที่โคลัมบัสค้นพบพริกแล้ว หลังจากนั้นอีกประมาณ 100 ปี

พริกก็แพร่หลายเข้าไปในญี่ปุ่น คำว่าพริก เป็นคำที่มาจากตัวอักษรคันจิ

唐 โท ซึ่งมีความหมายว่า ‘มาจากต่างประเทศ’ หรือ ‘มาจากภายนอก’

ส่วนคำว่า 芥子 คะระชิ (มัสตาร์ด หรือ พริก) เป็นคำที่มีใช้อยู่แล้วในญี่ปุ่น

 ดังนั้นคนญี่ปุ่นก็เลยเอาคำว่า 唐 โท ไปต่อเข้ากับคำว่า 芥子 คะระชิ
(มัสตาร์ด หรือ พริก) ทำให้พริกมีชื่อเรียกเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า 唐辛子

โทงะระชิ หรือ พริก (แปลความหมายตามตัวอักษรก็คือ พริกจากต่างประเทศ)

โดยที่คนญี่ปุ่นใช้พริกเป็นเครื่องเทศโดยการเอาไปตากแห้ง

พริกไม่เผ็ดในญี่ปุ่น

          กล่าวกันว่าพริกที่ปลูกในญี่ปุ่นมีมากกว่า 50 ชนิด และในระยะหลังนี้

มีพริกที่ส่งเข้าไปขายในญี่ปุ่นมากขึ้น ทำให้พริกที่ปลูกในญี่ปุ่นมีน้อยลง

ในบรรดาพริกที่ปลูกในญี่ปุ่นจะมี 2 พันธุ์คือ พันธุ์ที่มีรสเผ็ด และรสหวาน

พันธุ์ kumataka熊鷹 (แปลความหมายตามตัวอักษรก็คือ หมีและเหยี่ยว)

 เป็นพริกสีแดงที่ถือว่าเป็นพันธุ์ที่เผ็ดที่สุดที่ปลูกในญี่ปุ่นส่วนใหญ่จะนำไป

ตากแห้งและใช้เป็นเครื่องเทศ (โคชินเรียว) พริกชิชิโตเป็นพริกที่จัดอยู่ใน

ประเภทหวานแกมเผ็ดเป็นพริกพันธุ์ที่คนจะกินเมื่อตอนที่พริกยังเป็นสีเขียว

ที่ปลายของพริกจะบุ๋มคล้ายกับจมูกสิงห์ จึงมีชื่อว่า ชิชิโต ‘พริกสิงห์’

นั่นเอง พริกพันธุ์นี้ในจำนวน 10 เม็ดจะมีหนึ่งเม็ดที่เผ็ด

          พริกพันธุ์ที่ปลูกที่ฟุชิมิ ในเกียวโตจะไม่เผ็ด ถ้าเอาพริกที่ว่านี้ไปกิน

กับคะทซึโอะบุชิ (ปลาแห้งไสเป็นแผ่นบาง) และโชยุ (ซี่อิ้วญี่ปุ่น) จะออก

รสหวานอร่อย นอกจากนั้นในญี่ปุ่นยังมีพริก ‘มังงันจิ’ ซึ่งถือว่าเป็นพันธุ์

ที่มีมาตั้งแต่สมัยดึกดำบรรพ์ในวัด กล่าวกันว่าพริกพันธุ์นี้เป็นพริก

ที่เกิดจากการ ผสมพันธุ์ระหว่างพริกหยวกลูกใหญ่กับพริกหยวก

คาลิฟอร์เนียร์วอนเดอร์ ความยาวของพริกพันธุ์นี้จะมีความยาวกว่า

15 เซ็นติเมตร เป็นพริกพันธุ์ที่ถือว่ามีรสหวานแถมเนื้อพริกยังหนาอร่อย

ส่วน ‘ฮะ โทงะระชิ’ (พริกใบ) ใบของพริกจะมีรสเผ็ดมากคนญี่ปุ่นมักจะใช้

พริกนี้ไปต้มและนึ่งหรือไม่ก็ใส่ในอาหาร