一人の空間 มุมหลังห้อง
ด้วยความภาคภูมิใจในเด็กวัดkisenka
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

สวัสดีค่ะ kisenka

 

อาจารย์ไม่รู้สึกเสียดายว่า เด็กวัดต้องเสียใจอะไรมากมายจากการที่ไม่ได้ไปคราวนี้

อาจารย์เท่าที่สังเกตเห็นเด็กวัด kisenka เขียนมาถามคำถาม

เห็นความกระตือรือร้น อาจารย์แน่ใจว่า ถ้ายังพยายามเข้ามาเรียน มาถาม

ในอนาคตอันใกล้ กว่าจะไปสอบเรียนต่อปริญญาตรี หรือโท หรือเอก ในญี่ปุ่น

อาจารย์มั่นใจว่า เราไม่พลาดแน่ เพราะมีไฟ และมีพื้นแน่นกว่าคนอื่นมาก

 

อาจารย์ไม่อยากเห็นนักเรียนที่เก่งๆได้ทุนที่ไม่ค่อยจะเข้าท่า

 

สอบชิงทุนรัฐบาลญี่ปุ่น ถ้าจะไปญี่ปุ่นสำหรับคนที่ยังไม่เข้ามหาวิทยาลัย

หรือเข้าไปแล้วพยายามเรียนให้เก่งๆ

ไปทุนรัฐบาลญี่ปุ่น เราสะดวก สบาย เรียนเต็มที่ มีศักดิ์ศรีของเรา

ใช้เงินภาษีญี่ปุ่นจ่ายให้เราเรียนสะใจจริงๆ

 หรือไม่ก็สอบชิงทุนกพก็ได้ เห็นจบกลับมาเก่งๆทั้งนั้น กลับมารับใช้ชาติเรา

 

เป็นสมัยที่เราจะต้องไปเรียนแบบที่เราเรียนได้เต็มที่ ไม่ใช่มาโกหกเราว่า

ส่งไปเรียนแล้วจับเราไปทำงาน เรียนก็ไม่ได้เรียน ทำงานก็หนัก แล้วในที่สุดก็ป่วย

และเสียอนาคต แม้จะได้ภาษาญี่ปุ่นกลับมา ก็เป็นภาษาญี่ปุ่นที่ไม่ใช้พูดกับคนญี่ปุ่นไม่ได้

 

อนาคตเราสร้างด้วยมือของเราเองได้

ไม่ต้องรอ เหมือนตอนที่อาจารย์เข้ามหาวิทยาลัย เพราะเรียนหนักจาก

ตอนก่อนเข้ามหาวิทยาลัย ยังคิดว่า จะเข้าไปเรียนในรั้วมธ

บอกตัวเองว่า เอาแค่จบก็พอ

 

ไม่ต้องไปทุ่มกับมันมาก แต่ตอนนั้น อ่านเรื่องที่วิทยากร เชียงกูร เขียน

เราเข้าไปในรั้วมหาวิทยาลัยเพื่อไปเอากระดาษแผ่้นนั้นเท่านั้นเองหรือ และแล้วในที่สุด

มหาวิทยาลัยให้เราเพียงกระดาษใบนั้นเองหรือ เป็นคำถามที่เราต้องเตือนตัวเอง

มหาวิทยาลัยให้เราเยอะแยะถ้าเราตักตวง

 

แม้แต่เว็บเล็กๆอันนี้ มันก็มีคุณค่าอย่างมาก

ไม่ต้องวิ่งไปเรียน ไม่ต้องเสียเงิน เพียงจัดเวลาของตัวเองให้ดีทุกวัน

เหมือนเข้าเรียนในห้องเรียนเลย

เพราะอาจารย์จะโพส เนื้อหา ให้อ่านให้เรียนกันอย่างเต็มที่

เพราะนี่คือ สถานที่เราตักตวงความรู้ เปิดให้ถามคำถาม เปิ็ดให้เราแสดงความคิดเห็นไม่ใช่รับลูกเดีัยว น่าเบื่อแย่เลย

 

 

พออาจารย์รู้จากอาจารย์ญี่ปุ่นว่า ถ้าอาจารย์ เรียนได้คะแนนดีจะได้ทุนไปเรียนและเที่ยวที่ญี่ปุ่น อาจารย์เปลี่ยนท่าทีการเรียนตัวเองเลย

เพราะพอคิดว่า อยากเรียนที่ญี่ปุ่นแต่จะให้ทางบ้านส่งไปเรียน

ไม่มีทางที่อยากจะทำอย่างนั้น เพราะพี่สาวอาจารย์ ขอคุณพ่อไปเรียนออสเตรเลียแล้ว

เห็นคุณพ่อส่งเิงินจากทางบ้านไปให้เรียน เงินไทยส่งไปให้ลูกเรียนเมืองนอกในสมัยนั้น

มันทารุณ ทรมาน พ่อแม่ขนาดไหน

แล้วยังพี่น้องคนอื่นที่แบมือขอคุณพ่ออีก

 

อาจารย์บอกกับตัวเองว่า ถ้าตัวเองไม่มีปัญหาสอบไปเรียนต่อ

ก็จะไม่ขอไปเรียนเมืองนอกเด็ดขาด

 

ความตั้งใจเราทำให้สำเร็จได้

 

อาจารย์หวังอย่างยิ่งว่า เด็กวัดแม้จะสละสิทธิ์ แต่เป็นความภาคภูมิใจที่เราสละสิทธิ์

 

อาจารย์พูดให้คำแนะนำได้ เพราะอาจารย์มีประสบการณ์มาแล้ว

อาจารย์ยังปฏิเสธทุนปริญญาโท เอก ที่มหาวิทยาลัย ฮาร์วาร์ดให้เรียนเลย ตอนนั้นคนที่เรียนที่นั่น รุ่นพี่ รุ่นน้องคงคิดว่าอาจารย์โง่ เพราะมีแต่คนดิ้นรนจะเข้า แต่อาจารย์ได้และให้ทุนกลับไม่เอา  แต่เลือกไปเรียนที่เบอร์กเล่ย์และยังต้องไปทำงานให้อาจารย์ที่ปรึกษาอีก แต่ใจสู้เสียอย่าง อยากเรียนในทีุ่ๆเราอยากเรียน และอยากเรียนในที่ตัวเองคิดว่าคงได้อะไรอีกมากมาย และก็ตัดสินใจเอง และดีใจที่เลือกและตัดสินใจเอง

 

เมื่อตัดสินใจแล้ว ทำให้ดีที่สุด ไม่มีคำว่าเสียใจ เพราะทั้งนี้ทั้งนี้ ทุกอย่างไม่ว่า เราจะเลือกทำอะไร เราคือคนที่ตัดสินใจ ไม่ใช่คนอื่น

 

อาจารย์จะคอยให้กำลังใจ kisenka  เพราะอาจารย์ผ่านมาแล้ว

เรามีความสามารถ ความตั้งใจจริง

เราจะทำอะไร เราก็ต้องทำได้ แต่ที่สำคัญที่สุด เราต้องร่างกายแข็งแรงค่ะ

 

อาจารย์อยากจะให้กำลังใจ ที่ตัดสินใจได้ทุนแต่ไม่ไป ขอให้ kisenka ช่วยติดต่อมาที่อีเมล์อาจารย์ด้วยค่ะ rabbitkung@mac.com

 

อาจารย์จะส่งหนังสือไปให้อ่านเป็นของขวัญที่สอบได้ แต่สละสิทธิ์แทน อายุยังน้อย โอกาสดีๆมากมายค่ะ ไม่ต้องไปกลัว มันเป็นกำลังใจที่ดีสำหรับเราค่ะ

 

 สู้เข้าไปอย่าได้ถอยมวลชนคอยเอาใจช่วยอยู่ ชอบจังเพลงเชียร์ธรรมศาสตร์ ร้องให้กำลังใจต้วเองเสมอ

 

ด้วยความปรารถนาดี

ปรียา

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2008-02-27 21:27:03 อีเมล์ : IP : 24.7.33.162

ตอบกระทู้

--------------------------------------------------------------------------------------------------