ข้อความ :

สวัสดีค่ะอาจารย์และเพื่อนเด็กวัดทุกคนค่ะ

               โอ้โฮ  อาจารย์คะ  งานวิจัยมีมากมายเลยค่ะ

                แต่ละชิ้นงานก็ไม่เหมือนกันเลยค่ะ  แต่ อาจารย์อย่าคิดว่าเป็นเรื่องถูกบังคับนะคะ เพราะ นักวิทยาศาสตร์จะรายงานผลได้ดี ก็ต้องมีนักภาษาศาสตร์ที่เก่งคอยประมวลผลการรายงานด้วย 55 

ข้อความ :

สวัสดีค่ะเด็กวัดทุกคน และเด็กวัด maya

จากการที่มีโอกาสสัมผัสกับคนที่มีความสามารถจริงในประเทศอเมริกา และญี่ปุ่น และนักวิทยาศาสตร์ที่มาจากประเทศต่างๆที่ BNL ตลอดจนประวัติและผลงานของแต่ละท่าน ทำกันทุ่มเทกัน อายุของ Mott เก้าสิบเอ็ดปี กว่าจะลาโลกนี้ไป แต่ผลงานของเขามากจริงๆ

มันก็เลยยิ่งตอกย้ำความเชื่อที่ว่า อายุไม่ใช่ตัวจำกัด หรืออุปสรรค แต่อยู่ที่คนๆนั้นจะตักตวงขวนขวายแค่ไหน

สำหรับเรื่องที่โพสไป ไปติดตามเจาะข่าวเพิ่มจากนักวิทยาศาสตร์ที่บ้าน ก็เลยเขียนเพิ่มเข้าไปใหม่ สำหรับคนที่สนใจจะได้อ่านได้นะคะ หาอ่านกันเพิ่มใหม่ เพราะเพิ่มข้อมูลที่ตัวเองอยากรู้ และไปเจาะข้อมูลมา ให้เด็กวัดอ่านกันประดับความรู้ และเด็กวัดที่เรียน สายวิทย์อยู่

ข้อความ :

สวัสดีค่ะอาจารย์และเพื่อนเด็กวัดทุกคนค่ะ

               มิติการมองทะลุผ่านอนุภาคเล็กๆ และผลของการเกิดถ้าเรา

(หมายถึงคนทั่วไป)ไม่เข้าใจเราก็เป็นเพียงแค่ผู้รับผลของงานนั้นเท่านั้นแหละค่ะอาจารย์ เช่น ตอนนี้วิทยาการทางวิทยาศาสตร์ทำให้เกิดกล้องถ่ายรูปมหัศจรรย์ พวกเราก็มีหน้าที่สนใจ ไปดู  ไปซื้อ  แต่ ไม่เข้าใจว่ากว่าจะได้มาซึ่งความมห้ศจรรย์นั้น ใครเป็นใครผลงานที่คิดค้นนั้นเค้าทำกันอย่างไร กว่าจะประสบความสำเร็จ แบบ Sir Nevill  Mott และ Dr.Raymond  Browning  ที่ได้มาซึ่งทฤษฏีวิจัยทางฟิสิกส์ Browning Mott Cross section

Browning  Mott  Cross  section  เป็นอะไรที่คนทั่วๆไปคงไม่คาดคิดว่าจะเกิดผลของการค้นคว้าวิจัยและทำให้เราได้พบสิ่งใหม่ๆในอนาคตค่ะ 

 ไม่คิดว่าเป็นเรื่องข้ามสายการเรียนรู้  ไม่จำเป็นต้องเดินเป็นเส้นตรง แต่ เดินยังไงให้เราไปถึงจุดมุ่งหมายอย่างได้ผล และ ไม่เสียเวลา 

 ใช้ชีวิตได้อย่างคุ้มค่า ก็น่าจะเรียนรู้ได้ด้วยค่ะอาจารย์

 ขอบคุณสำหรับบทความที่อาจารย์นำมาให้ได้เรียนรู้  และ น่าสนใจมากค่ะ ปริศนาอีกระดับมันสมอง  ที่เราก้าวไม่ค่อยถึงนักวิทยาศาสตร์ที่เก่งๆทุกท่านเลยค่ะ 

ไม่ยังงั้นจะมีคนบอกว่า ไอน์สไตน์น่ะ บ้า

 เพราะ ไอน์สไตน์ เกลียดการเรียนการสอนที่ต้องท่องจำ

ข้อความ :

สวัสดีค่ะแฟนๆหนังสือ เด็กวัดทุกคน และเด็กวัด maya

    ผลงานที่นักวิทยาศาสตร์ที่บ้านคิด เป็นทฤษฎีการคิดคำนวณค่ะ ตัวอาจารย์เองฟังมา แม้ตัวเองจะไม่ได้เป็นนักวิทยาศาสตร์กับเขา แต่เห็นพวกนักฟิสิกส์ นักเคมี นักชีวิวิทยา นักเอนจิเนียร์ทั้งหลายคุยกัน ก็สนใจ ฟังแล้วพยายามถาม และพยายามเข้าใจแบบง่ายๆของตัวเอง จะให้นักภาษาศาสตร์ เอาเรื่องของนักคณิตศาสตร์ และนักฟิสิกส์ที่บ้านมาเล่าให้ฟัง ค่อนข้างหนักใจ แต่ก็ไปเคี่ยวเข็ญ ขอข้อมูล ซึ่งเขาเต็มใจอย่างยิ่งที่จะเล่าให้ฟัง แต่อาจารย์ให้การบ้านว่า  ขอให้คิดว่าสมมติว่าคุณจะเล่าให้เด็กนักเรียนฟัง เอาแบบเข้าใจง่ายๆ ไม่ต้องเจาะลึก เพราะจะเอาแต่คอนเซ๊ปมาเขียนเล่าให้ฟังต่อ เพราะภาษานักวิทยาศาสตร์และนักฟิสิกส์ ต้องมีนักภาษาศาสตร์คอยกระทุ้งถาม ไม่งั้น คงฟังไม่รู้เรื่อง เพราะเขารู้ของเขา ย่อยไม่ค่อยได้ ต้องตั้งคำถามที่อาจารย์เข้าใจ ให้เขาตอบ ก็จะรู้เรื่องง่ายขึ้น 

    เอาละ เรื่องของ Browning Mott Cross Sections เท่าที่ฟังมา แล้วมาย่อยง่ายๆอีกทีนะคะ (คนที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ หรือในสาขา คงขำแน่เลย แต่ไม่เป็นไรปลอบใจตัวเองเป็นความจำเป็น เพราะเขาไม่รู้ภาษาไทยจะเรียกมาเขียนเล่าให้ฟังก็ไม่ได้)

    เรื่องก็คือ Mott เขาศึกษาและสังเกตเห็นว่า a beam of electron คงแปลว่า ลำแสงอิเลคทรอน ไม่แน่ใจ เกิดมาเป็นครั้งแรกที่ต้องถ่ายทอดที่ตัวเองฟังมาเล่าต่อ

   เขาสังเกตเห็นว่า a beam of electron  ลำแสงอิเลคทรอน เมื่อยิงออกไปกระทบ อะตอม อิเลคทรอนจะกระจายออกจากอะตอม เขาก็เลยสงสัยว่า อิเลคทรอนที่กระจายออกจากอะตอมที่ว่านี้ มันกระจายออกในรูปลักษณะใด หรือ เอาเป็นภาษาฝรั่งดีกว่าเผื่ออาจจะเข้าใจง่ายขึ้น

"Take a beam of electrons and shoot them at the atom. Electron scattered off the atom. How did they scatter?

   Mott สงสัยก็เลยหาคำตอบว่า เมื่อมันกระจาย ออกจากอะตอม มันกระจายออกไปในลักษณะใด แล้วเขาก็นำมาข้อมูลข้อมูลตัวเลขที่ได้ มาคิดคำนวณ

  Mott เอาปรากฎการณ์ที่เห็นอิลเลคทรอนที่กระจายออกจากอะตอมในรูปลักษณะต่างๆ มาคำนวณ ก็ให้เกิดเป็นสูตรขึ้นมา แต่ทว่า ข้อมูลที่ Mott ได้มานั้น ถูกต้อง แต่ยากแก่การคิดคำนวณหาคำตอบอย่างมาก สิ่งที่เขาคิดขึ้นมา ก็เลยกลายเป็นที่รู้จักกันว่า Scattering Cross Sections นี่คือ สิ่งที่นักวิทยาศาสตร์เล่าให้ฟังเกี่ยวกับ การค้นพบของนักฟิสิกส์ชื่อเสียงโด่งดังของอังกฤษ ชื่อ

  Sir Nevill Francis Mott  (เกิดเมื่อ วันที่ 30 กันยายน ค. ศ.  1905 – 8  สิงหาคม ค. ศ.  1996) เขาได้รับ Nobel Prize ส่าขาทางด้านฟิสิกส์ ในปี ค.ศ.  1977 เกี่ยวกับ 'the electronic structure of magnetic and disorderd systems. เขาได้รับรางวัลโนเบลร่วมกับนักวิจัยอิสระคนอื่น คือ Philip W. Anderson and J.H. Van Vleck 

   อาจารย์ก็เลยถามต่อว่า สิ่งที่อาจารย์คิดเปรียบเทียบที่เขาเล่าให้ฟังถูกต้องไหม เขาบอกว่า ถูกต้อง อาจารย์ก็เลยเอามาที่อาจารย์เอาไปเปรียบเทียบ เพื่อให้เข้าใจง่ายขึ้นให้เด็กวัดฟังจะได้เข้าใจง่ายขึ้น

ทฤษฎีที่เขาเล่า ก็คงคล้ายๆกับ การที่อาจารย์ เอา ลูกเทนนิส หรือ  ลำแสงอิเลคทรอน ตีไปที่ เป้า คือ กระจกหลังรถเบ็นซ์ ซึ่งก็คือ อะตอม  เมื่อลูกเทนนิสที่อาจารย์ตีไปกระทบ หรือถูกกระจกหลังรถเบ็นซ์ ลูกบอลก็จะกระดอน กระเด็น หรือ เรียกว่า bounce ออกมา แต่ที่Mott สนใจอยากรู้ก็คือ เวลาที่ลูกบอลกระเด็น หรือกระดอน ซึ่งก็คือ อิเลคทรอนนั้น เมื่อกระจายออก เวลายิงไปที่อะตอมแล้ว จะกระจัดกระจายเป็นรูปลักษณะใด เช่น ถ้าเป็นรถโตโยต้า มันจะกระดอนเหมือนกันไหม หรือทุกคนที่กระดอน กระดอนแบบเดียวกัน หรือหลากหลายแบบ เป็นต้น

 ลูกเทนนิสเมื่อกระดอนจากกระจกรถ มันตกลง หรือกระดอนขึ้นแล้วค่อยหล่น หรือกระดอนไปทางขวา หรือทางซ้าย หรือออกมาในลักษณะใด เราพอจะหารูปแบบ เพื่อนำมาทำเป็นสถิติ คิดคำนวณได้หรือไม่

   พูดง่ายก็คือ Mott คิดว่าถ้าเขา ทดลองยิงลำแสงอิเลคทรอนไปที่อะตอม เพื่อดูว่า มันจะกระจายเป็นลักษณะไหน เมื่อถึงจุดๆหนึ่งของการทดลองคัรั้งแล้วครั้งเล่า  เขาตั้งข้อสมมติฐานว่า เขาน่าจะหาคำตอบได้ว่ามันเป็นรูปลักษณะใด

  และที่เขาคิดถูกต้อง  และคิดต่อไปว่า เขาน่าจะสามารถเอาอิเลคทรอนที่กระจายออกจากอะตอมอย่างมาทำเป็นสถิติ แล้วมาคิดสร้างเป็นทฤษฎีคิดคำนวณได้

   ความคิดของเขาเป็นความคิดที่เยี่ยมมาก เพราะมันลำบากมากที่จะคิดคำนวณอิเลคทรอนที่กระจัดกระจายได้อย่างถูกต้องข้อมูลที่เขาได้มาถูกต้อง เพียงแต่ว่า กว่าจะคิดคำนวณได้ มันช่างยากเย็นและใช้เวลาอย่างมากมาย

   ก็เลยเกิดมี นักฟิสิกส์ชาวอังกฤษเหมือนกัน หรือ Dr. Raymond Browning นักวิทยาศาสตร์ที่บ้าน ตอนนั้นทำอยู่ที่ Stanford University เป็นหัวหน้ากลุ่มทำวิจัย ในสาขาที่เขาเรียนจบมา และเขาบอกว่าเขาชอบมากคือ Electron Optics เขาทำวิจัยร่วมกับนักเรียน และสอนนักเรียนในกลุ่มไปด้วย ในเว็บจะมีชื่อเยอะแยะห้อยตาม ชื่อที่เห็นก็คือ นักเรียนที่เขาดูแลในขณะนั้นที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด

Browning ค้นพบอะไร เขาตั้งสมมติฐานว่า ถ้าเขาสังเกต การกระจายของอิเลคทรอน เมื่อกระทบกับอะตอม เขาตั้งสมมติฐานว่า เขาน่าจะหารูปลักษณะ หรือ certain pattern in Mott's Cross Sections ที่ Mott ได้มาด้วยวิธีการคิดคำนวณที่ง่าย และไม่ยุ่งยาก ใช้เวลามากมายเท่าของ Mott

    สมมติฐานของเขาถูกต้อง ดังนั้น ข้อมูลที่ Mott ได้ถูกต้อง พร้อมวิธีคำคำนวณ แต่ว่าซับซ้อน ยุ่งยาก และใช้เวลานานมากกว่าจะคำนวณออกมาได้

   Browning ชอบเอาอะไรยากมาทำให้ง่าย (นิสัยบังเอิญเป็นโรคเดียวกัน ชอบทำอะไรยากๆมาให้มันง่ายๆ เพราะท้าทายดี) Browning สามารถคิดค้นวิธีคำนวณแบบง่ายๆจาก Cross Sections ที่ Mott ไม่อาจทำได้

   ผลก็คือ คนให้เครดิต Mott ที่คิดขึ้น แล้ว Browning มาคิดค้นวิธีคำนวณ เพื่อคนจะได้ใช้ได้ง่ายมากยิ่งขึ้น คนก็เลยหยิบทฤษฎีการคำนวณของ Browning มาใช้จนทุกวันนี้ กลายเป็น Browning Mott  Cross Sections

   สรุป แล้วเด็กวัดคงสงสัยว่า ที่ค้นพบมีประโยชน์อะไรหรือ อาจารย์ถาม เขาก็ตอบว่า อิเลคทรอนพวกนี้เล็กมาก ถ้าเราไม่รู้ว่า มันกระจายยังไง เราก็ไม่มีทางที่จะตีความหมาย รูปภาพต่างๆที่เราเห็นได้ คือ ดูรูปก็ไม่รู้จะดูอะไรทำนองนั้น คือ จากการคิดค้นนี้ เหมือนเข็มทิศที่ทำให้คนมีรู้ว่า ถ้าได้ภาพแบบนี้จะนำมาทำอะไร คิดยังไง เป็นต้น

อาจารย์ฟังเรื่องที่เขาเล่าแค่นี้ แต่เคยฟังเพื่อนสนิทมาร์ค เล่าถึง Browning Mott  Cross Sections ก็เลยถามต่อวันนี้ว่า แล้วเพื่อนเขาทำอะไร

   เขาก็เล่าว่า ถ้าตัวเขาไม่ได้คิดวิธีคำนวณแบบนี้ออกมา เพื่อนเขา หรือมาร์คจะไปสร้าง Software ซึ่งใช้เป็นเหมือน simulator เพื่อตีความ หรือดู image ต่างๆไม่ได้ ถ้าเรา image จาก Semi conductive Wafer ซึ่งเล็กมากๆ เคยเห็นเพราะพาไปงานนิทรรศการแทบจะหาผู้หญิงที่ไปชมนิทรรศการไม่ได้ มีนับคนได้

   image ที่ได้มาซึ่งไม่เพียงแต่จะเล็กมาก คนก็ยังไม่รู้ว่ามันเป็นอะไร แต่ถ้าใช้ Software ที่เพื่อนสนิทของเขาสร้างขึ้น โดยการเอา วิธีคิดคำนวนของ Browning ไปใช้ในโปรแกรมของเขา ก็จะรู้ว่าเป็นภาพอะไร

    พวกบริษัทต่างๆ เช่น Intel เวลาอยากจะรู้ว่า ภาพอะไรก็จะต้องเอา image ไปใส่ใน Software ของเพื่อนเขา จะได้รู้ว่าเป็น image อะไร ใส่เข้าไปแล้วลองดู ถ้าไม่ค่อยเข้าท่า โปรแกรมก็จะปรับเปลี่ยนให้ ในที่สุด  ก็จะรู้ว่าเป็น image อะไร เพราะโปรแกรมจะช่วยทำให้เห็น image ต่างๆจนเข้าใจว่า คือ image อะไร เพราะจะได้นำไปคิดคำนวณได้

   สรุป ถ้าเพื่อนของเขาไม่ได้วิธีคิดคำนวณของ Browning ที่คิดขึ้นใหม่แทนของ Mott  เพื่อนของเขาก็ไม่สามารถสร้าง Software ซึ่งทำหน้าที่ Simulator image ให้คนได้ เพราะไม่มีทางที่จะรู้ว่า คือ image อะไร เพราะจะรู้ได้ต้องผ่านการคิดคำนวณ อย่างถูกต้องแน่นอน เพื่อให้รู้ว่าแต่ละภาพที่ได้คืออะไรได้ และกว่าจะคิดคำนวณแบบที่ Mott คิดค้นก็คงใช้เวลาเป็นร้อยเท่า เพราะซับซ้อน ยุ่งยากมาก คนใช้ไม่ไหว

    แต่นักวิทยาศาสตร์ที่บ้านให้ข้อมูลเพิ่มว่า ทฤษฎีที่ Mott พ้นคบมีประโยชน์มหาศาล เพราะค้นคิดได้เมื่อสมัยปีสี่สิบกว่าๆ ตอนนั้นยังไม่มีคอมพิวเตอร์ ดังนั้น การเอาตัวเลขต่างๆมากมายมาคิดคำนวณ จาก table ของเขาจึงยุ่งยากและ ลำบากมาก แต่เมื่อเวลาเปลี่ยนไป ตอนนี้ สมัยแห่งไฮเทค คนสามารถเอาข้อมูลตัวเลขมากมายของ Mott มาทำให้ใช้งานได้ง่ายขึ้นกว่าแต่ก่อน และถือว่าเป็นพื้นฐานการคำนวณทางด้านฟิสิกส์

      นักฟิสิกส์ที่บ้านเล่าเรื่องของ Mott ให้ฟังด้วยความนับถือและเลื่อมใสว่า เขาเองเคยไปฟังบรรยายที่ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ เห็นบอกว่า ตอนนั้น  Mott อายุเจ็ดสิบกว่าปีแล้ว แต่สิ่งที่Mott เล่าให้คนที่ไปฟังเกี่ยวกับการค้นพบสิ่งใหม่ๆของเขา ทำให้คนที่ฟังอย่างเขาตื่นเต้น และเคารพว่า แม้อายุจะมาก แต่ยังมีความฝัน มีความสามารถ มีศักยภาพจริงๆ อีกอย่าง นักวิทยาศาสตร์ที่บ้าน กล่าวชื่นชมคนอังกฤษชาติเดียวกับเขาว่า Mott ไม่ได้เพียงแต่คิดค้นอะไรมากมายเท่านั้น แต่เขายังสร้าง detector อีกด้วย

    ดังนั้น ทฤษฎีและสิ่งที่ค้นพบของนักฟิสิกส์สองคน ชาวอังกฤษ Sir Nevill Mott/ Dr.Raymond Browning หรือที่คนใช้กันจนติดปาก เพราะสองคนร่วมกันสร้างและคิดสิ่งที่มีประโยชน์แม้แต่ปัจจุบัน ก็ยังใช้กันอยู่ว่า Browning Mott  Cross Sections

  สิ่งที่ Browning  ค้นคิด ตัวเขาเองเล่าให้ฟังด้วยความถ่อมตัวว่า เพียงแต่หาวิธีที่ทำให้คนสามารถเอาข้อมูลของ Mott มาใช้คำคำนวณได้ เพราะวิวัฒนาการใหม่ จากการมีคอมฯ และคนที่ทำเกี่ยวกับ Silicon chips ทั้งหลาย ส่วนใหญ่คงจะใช้สิ่งที่แกคิด เพราะ access ได้ง่ายกว่า แต่พื้นฐานการคิดค้นของ Mott  ยอดเยี่ยมมาก แม้จะซับซ้อน แต่เป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในการคำนวณทางฟิสิกส์

ใครที่สนใจอยากอ่านก็ไปหาอ่านกันได้ เว็บพวกนี้ปลอดภัย ไม่ใช่เว็บทั่วไป จึงเอามาแปะให้ได้

http://en.scientificcommons.org/19917826

ต้องขอโทษที่นักภาษาศาสตร์ ถูกบังคับให้เอาเรื่องวิทยาศาสตร์มาเล่าให้ฟัง คนที่เรียนทางด้านนี้คงขำ แต่ไม่เป็นไร เข้าใจแบบง่ายๆของตัวเองสนุกดี เพราะอาจารย์ได้ความรู้ข้ามสาขาทุกวัน ดีใจ เพราะทำให้ได้ตัวเองปรับเปลี่ยนท่าทีตัวเองได้ว่าสายศิลป์ สายวิทย์ ไม่เกี่ยวกับว่า เป็นผู้หญิงเรียนวิทย์ไม่ได้ ผู้ชายเรียนภาษาไม่ได้ แต่ปัญหาอยู่ที่ว่า เราไม่มีคนที่จะสอนให้เรารู้เรื่องมากกว่า ที่นี่เห็นผู้หญิงที่เป็นนักฟิสิกส์ ออกมาบรรยายประทับใจมาก ดังนั้น อาจารย์จึงคิดว่า ไม่ว่าอะไร เราเรียนกันได้ ถ้าเราเรียนอย่างเข้าใจ และมีวิธีการเรียนที่ถูกต้อง และมีบุคคลากรที่มีความสามารถจริงๆสอนเราให้ซาบซึ้งได้

ถ้ามีคนที่อธิบายให้เข้าใจได้แบบนี้ เผลอๆอาจารย์อาจจะไม่ได้เรียนภาษาแน่ เพราะเรียนวิทย์มีการทดลอง สนุกดี แต่เรียนภาษาแบบของอาจารย์ต้องวิเคราะห์ต้องพิสูจน์ก็สนุกดี เช่นกัน จึงต้องใช้เวลา

เวลาที่นักฟิสิกส์ที่บ้านคิดอะไร อาจารย์เห็นชัดเลยว่า หัวสมองของเขาไม่ได้อยู่ที่ไหน อยู่ที่เรื่องที่เขาคิดอย่างเดียว อยู่อีกโลกหนึ่งต้องปล่อยให้เขาอยู่ในโลกของเขา เหมือนโลกของอาจารย์ เขาก็ไม่มายุ่งเวลาที่อาจารย์ต้องการใช้ความคิดเขียนเรื่องต่างๆ

เอาละ เอาเรื่องข้ามสาขามาเล่าให้เด็กวัดฟัง โรงเรียนเด็กวัดปรียา เผอิญมีครูประจำชั้นที่สนใจเรื่องต่างๆประสบการณ์จึงไม่ได้เจาะเฉพาะที่ภาษาญี่ปุ่นนะคะ :-)

อ่านแล้วงง เขียนมาโวยได้นะคะ เพราะเท่าที่ฟังมา พอจะเข้าใจ ก็เขียนตามที่ตัวเองเข้าใจ เป็นเรื่องของความนึกคิดและความเข้าใจ ชอบค่ะ

ข้อความ :

สวัสดีค่ะอาจารย์และเพื่อนเด็กวัดทุกคนค่ะ

Browning Mott คือ Mott ทำ แล้วนักวิทยาศาสตร์ที่บ้าน คิดใหม่

ผลงานที่นักวิทยาศาสตร์ที่บ้านอาจารย์คิดค้นนั้นเป็นอุปกรณ์เกี่ยวกับอะไรหรือคะ อยากให้อาจารย์เล่าให้ฟังด้วยค่ะ

ข้อความ :

สวัสดีค่ะแฟนๆหนังสือ และเด็กวัดทุกคน

ชื่อที่เราเรียกๆกันนั้น ล้วนเป็นชื่อของนักประดิษฐ์ นักวิทยาศาสตร์ที่ทิ้งผลงานให้ แก่โลก เช่น Watt ไฟฟ้ากี่วัตต์ Newton, Ampere, และนักวิทยาศาสตร์ที่บ้าน ที่เอาของ Mott มาทำใหม่ และคนตั้งชื่อเขาในฐานะผู้คิดค้นว่า Browning Mott คือ Mott ทำ แล้วนักวิทยาศาสตร์ที่บ้าน คิดใหม่ เพื่อนชาวฟิสิกส์ของเขาก็ยังใช้เป็นประจำ เห็นนักวิทยาศาสตร์ที่ใน BNL (Brookhaven National Laboratory) ทำงานแล้ว ก็เข้าใจดีว่า วันๆ ไม่ได้ไปไหน ต้องคอยดูแล คอยวัด เหมือนคนไข้ หรือของเล่นที่แสนมีค่า

เป็นอีกโลกหนึ่งที่สำหรับผู้ชาย ที่ชอบพวกนี้ คงมีความสุข แต่เห็นแล้วก็รู้ว่า แต่ละคนต้องทุ่มเวลา และความคิดแค่ไหน เพื่อให้ได้มาในสิ่งที่เขาค้นคิดกัน

ขอบคุณเด็กวัด maya สำหรับคำตอบ เพราะอาจารย์ในขณะที่ตอบก็ฉุกใจคิดขึ้นได้ว่า ทำไมไม่เรียกว่า เอ็กซ์เรย์ แต่ชาวตะวันตกที่นี่ใช้ชื่อคนคิดเมื่อพูดถึงเขา

ข้อความ :

ขออนุญาตโพสใหม่เพราะตัวหนังสือเล็กมาก และอาจารย์แก้ประโยคที่เด็กวัดใช้ง่ายๆ จะได้ไม่กำกวม จำผิดจำถูก ไม่เหมือนในญี่ปุ่น เราสื่อกัน กำกวมมาก

ข้อความ :

สวัสดีค่ะ แฟนๆหนังสือ เด็กวัดทุกคน และเด็กวัด maya

เราจะบอกว่า rentogenshitsu  e  ittekudasai , kochira e doozo. แล้วก็พาเค้าเดินไปด้วยจะถูกต้องหรือปล่าวคะอาจารย์ กับประโยคข้างต้นค่ะ

(ครูประจำชั้นปรียา) สำหรับประโยคนี้เนื่องจากเป็นเมืองไทย และยิ่งเด็กวัด ภาษาญี่ปุ่นยังไม่ได้ถึงขั้นต้องใช้เหมือนคนญี่ปุ่นทีเดียว เอาเพียงแค่ใช้สื่อกับเขาอย่างสุภาพนะคะ

ในญี่ปุ่นเขาไม่ต้องพูดชัดเจนมากมาย ยิ่งกำกวม และสื่อกันได้ง่ายๆ ยิ่งดี ในกรณี เวลาอาจารย์ไป เขาจะไม่ต้องบอกว่า ไปห้องเอ็กซ์เรย์ แต่จะบอกว่า เชิญไปถ่ายเอ็กซ์เรย์ แล้วค่อยกลับมาที่นี่ใหม่อีกครั้งอะไรทำนองนี้ เพราะใครๆก็รู้ หรือไม่รู้ก็ถามคนได้

(เด็กวัด maya) rentogenshitsu  e  ittekudasai , kochira e doozo.

(ครูประจำชั้นปรียา) sumimasen ga, rentogenshitsu  o tori ni itte kara, mata kochira ni kite kudasai.

すみませんが、レントゲンをとってもらってから、また、ここに来てください。

โทษนะคะ หลังจากที่ให้ถ่ายเอ็กซ์เรย์แล้ว กลับมาที่นี่อีกนะคะ

ขอฝากการบ้านง่ายๆ เส้นผมบังภูเขา แต่ต้องรู้จักสงสัย ฝึกสมองดีค่ะ

คำถามที่อยากถามทุกคน ที่รู้จัก X –Ray ดี เพราะต้องผ่านมาแล้วแทบทั้งนั้น เรา เคยสงสัยไหมว่า ทำไม คนญี่ปุ่นไม่ใช้คำว่า X –Ray แบบในภาษาอังกฤษ แต่ใช้คำที่ยืมมาจากภาษาต่างประเทศ ว่า レントゲン

   เป็นยังไงคะ เด็กวัดทุกคน พอจะเห็นความแตกต่าง ของการใช้ภาษาของเราและของเขามั้ยคะ