一人の空間 มุมหลังห้อง
หายไปซะนาน
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

สวัสดีค่ะ อาจารย์

หนูกลับมานั่งคิดตั้งนาน แต่ก็คิดไม่ออกว่าช่วงเวลาที่หนูไม่ได้เข้ามาเรียน หนูหายไปไหน ทำอะไร แต่ก็คิดไม่ออก นี่หนูไม่ได้เข้ามาเรียน นานเกินกว่าครึ่งปี เชียวหรือนี่ ทำไมเวลามันผ่านไปเร็วจัง  อาจจะเป็นเพราะมีเรื่องมากมายที่เกิดขึ้นมากมาย จนสมองที่มีอันน้อยนิดไม่สามารถที่จะจดจำได้ทุกสิ่งอย่าง  แต่ทำไม ในบางเรื่องที่เราอยากลืม แล้วไม่ลืมซะที

เมื่อประมาญกลางเดือนที่แล้ว แฟนที่เป็นชาวญี่ปุ่นพูดว่า ประมาณปลายปีหน้าเราจะแต่งงานกัน ดีใจได้ไม่ถึงสามวัน (รอคำนี้มาสามปีแล้ว) สมองก็เริ่มทำปฎิกิริยา ออกแนวคิดมาก(ไปหรือเปล่า)

สามปีกว่าที่เราคบกัน เขาพูดว่าถ้าแต่งงานแล้ว หนูต้องไปอยู่ญี่ปุ่น ที่ที่เขาอยู่ไม่มีคนไทย หนูจะเหงาเพราะไม่มีเพื่อน ก็เลยไม่อยากแต่งงาน ถ้าจะให้เขามาอยู่เมืองไทย ก็จะไม่มีงานทำ

พอเวลาที่เขาตกลงจะแต่งงานด้วย เรากลับรู้สึกกังวล หลายๆสิ่งหลายๆอย่าง เช่น พ่อแม่เขาจะใจดีกลับเราไหม จะต่อต้าน สะไภ้ต่างชาติหรือเปล่า จะเข้ากันได้ไหม

หนูเป็นคนกินยาก แล้วถ้าแม่เขาทำอาหารที่เรากินไม่ได้ เราจะทำอย่างไร จะไม่กิน ก็จะเสียมารยาท จะฝืนกินก็จะทรมานตัวเองหรือเปล่า

ถ้ามีปัญหา เราจะตกลงกันคนละครึ่งทางได้หรือเปล่า หนูเคนบอกกับเขาว่า หนูไม่อยากพูดหรือได้ยินคำว่า "รู้งี้ไม่น่าแต่งงานด้วยเลย"

แฟนหนูพูดกับหนูเสมอ ว่า ถ้าคิดแล้วไม่ได้คำตอบ จะคิดไปทำไม คิดอย่างอื่นที่มีคำตอบดีกว่า แต่หนูเป็นคนที่หยุดความคิดตัวเองไม่ได้

แฟนหนูบอกว่าหนูเจ้าสาวที่กลัวฝน แต่หนูคิดว่า บางครั้งคิดไว้ ก็ดีนะ

วันนี้แฟนจะมาหาที่เมืองไทย ขอตัวไปเตรียมตัวก่อนนะค่ะ

เพื่อนๆเด็กวัดที่อยู่ญี่ปุ่นช่วยเล่าเรื่องที่ญี่ปุ่นให้ฟังหน่อยนะ จะได้เตรียมตัวเตรียมใจ แต่เนิ่นๆๆ

โดย : ayasa วันที่ : 2009-08-06 09:22:13 อีเมล์ : IP : 124.157.177.44

ตอบกระทู้

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

สวัสดีค่ะเด็กวัดทุกคน และเด็กวัด ayasa

ดีใจค่ะ ที่เข้ามาโรงเรียนเด็กวัดปรียาอีกนะคะ เรื่องการแต่งงาน เป็นเรื่องใหญ่ ต้องคิดหาคำตอบเอง เกิดผิดพลาดจะไปโทษคนอื่นไม่ได้

เราจะมีความสุขหรือไม่ เป็นเรื่องของแต่ละคน เพราะความสุขของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคน อาจจะมีความสุขที่วันๆไม่ต้องทำอะไร แต่งงานไป มีเงินใช้ ไม่ต้องทำอะไรนอกจากทำงานบ้าน ทำกับข้าว คุยมือถือ ดูทีวี เอาเงินสามีใช้ซื้อของ ก็ไม่รู้อะไร

แต่แม่บ้านญี่ปุ่นบางคนที่มีความสามารถอยากออกไปทำงานนอกบ้านก็ไม่ได้ เพราะต้องทำหน้าที่เหมือนหญิงรับใช้ คือทำทุกอย่างในบ้าน ก็ไม่มีทางออก เครียด และไม่มีความสุข และไม่มีความสุขเพราะใช้เงินสามีไม่เหมือนเงินที่ตัวเองหาเอง จะซื้ออะไร เขาไม่เห็นด้วยก้ไม่ได้

เรื่องการไปอยู่ต่างประเทศไม่ว่า ประเทศไหน เป็นเรื่องใหญ่ และต้องปรับตัวอย่างมาก ไม่เหมือนเวลาไปเที่ยว

แต่ถ้าเทียบชีวิตในประเทศญี่ปุ่นกับประเทศอื่น การใช้ชีวิตในประเทศญี่ปุ่นตามที่เคยเขียน ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ แม้แต่คนญี่ปุ่นเอง ก็ยังมีความกดดันจากสังคม และคนรอบข้างอย่างมาก เพราะเป็นสังคมแห่งกฎเกณฑ์ ใครไม่ปฎิบัติตามอยู่ในสังคมญี่ปุ่นไม่ได้ ทั้งที่อยู่เล็กแคบนิดเดียว คนก็ล้นประเทศ ความกดดันเยอะมาก

และอีกอย่างคนรอบข้างก็สร้างความกดดันให้แก่กันอย่างมาก เป็นสังคมที่ผู้หญิงและผู้ชาย ไม่ได้ออกไปงาน หรือไปเที่ยวกันแบบคู่สามีภรรยาในไทย หรือในต่างประเทศ ต้องการปรับตัวอย่างมาก คือ เหมือนอยู่คนเดียวตลอด คนญี่ปุ่นเองก็ลำบากมาก แต่เขาก็มีทางออกแบบของเขา

เด็กวัด ayasa คงไม่ต้องเป็นห่วงว่าแม่แฟนทำอาหารให้แล้วกินไม่ได้จะทำยังไง เพราะว่า เด็กวัดเมื่อแต่งงานไป เด็กวัด ayasa ต้องเป็นคนทำทุกอย่างในบ้าน ไม่ใช่แม่แฟนทำให้เรากินนะคะ อันนี้ ต้องเข้าใจให้ดีนะคะ

ดังนั้น ไม่ต้องห่วง ว่าจะกินไม่ได้ เพราะไม่มีใครทำให้เรา เด็กวัดต้องทำทุกอย่างในบ้านค่ะ

ดีใจที่เขียนมาคุยกับเด็กวัด และอาจารย์นะคะ

ชีวิตเป็นของเรา เราต้องคิดและรับผิดชอบ ความสุขของใครของมัน ไม่เหมือนกันจำไว้นะคะ

 

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2009-08-06 20:21:10 อีเมล์ : IP : 96.232.68.228

--------------------------------------------------------------------------------------------------