剣道 ห้องเคนโด
เพียงแค่นี้ก็ดีใจแล้ว สำหรับสิ่งที่ทุ่มเท
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

สวัสดีค่ะแฟนๆหนังสือ เด็กวัดทุกคน และเด็กวัดที่เขียนมา

ถนนสองสายแยกจากกันในป่าใหญ่

จะเลือกทางเส้นไหนดี

เส้นทางที่คนไม่เลือกเดินน้อย คือ

เส้นทางที่อาจารย์เลือก

ก็เลยทำให้อาจารย์แตกต่างกว่าคนอื่น

 

     อาจารย์ต้องขออนุญาต นำคำพูดที่แสนอบอุ่น ที่เด็กวัดเขียนมาให้กำลังใจแก่อาจารย์ ที่เกิดมาทำไม ต้องเป็นผู้บุกเบิกต่อสู้มาตลอดตั้งแต่เลือกเดินเส้นทางเป็นอาจารย์สอนหนังสื ที่คนทั่วไปไม่ค่อยอยากเดินกัน เพราะไม่รวย ไม่พอกิน มันลำบาก อุปสรรคเยอะแยะ

   สู้ไปหาเงิน จากดีกรี จากการศึกษาปริญญาโท และเอกจากญี่ปุ่นและอเมริกาเหมือนคนอื่นไม่ดีกว่าหรือไม่สบายกว่าหรือ ทำไมโง่อย่างนี้!

    ใครจะว่าอาจารย์บ้า ใครจะว่าโง่ก็ไม่เป็นไร

     แต่อาจารย์ทำไม่ได้ทีจะทิ้งอุดมการณ์ ความฝัน และสิ่งที่อาจารย์ทุกท่านทุ่มเทสอนอาจารย์มา อาจารย์พยายามหาความหมายของคำพูดที่อดีตผู้อำนวยการ หรือผู้เขียนชุด ภาษาญี่ปุ่นสนุก มอบภาระกิจสำคัญ ให้อาจารย์ 'สร้างคน' 'สร้างเยาวชนไทยรุ่นใหม่'

      คิดถึง เด็กไทยอายุไม่เกินสิบสองขวบ ที่มีศักยภาพสูง ที่อาจารย์เคยได้สอน เคยได้ให้ความรู้ เพราะสอนภาษาอังกฤษส่วนตัวให้เป็นกลุ่มมาปีกว่าๆ

     ทำให้ความฝันที่อาจารย์อยากจะทุ่มเท ความฝันที่อยากจะเห็นนักเรียนไทย และเด็กวัดที่เข้ามาเรียน เรียนภาษาญีปุ่นกันอย่างสนุก เข้าใจ และอยากเรียนรู้อย่างลึกซึ้ง เป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้อาจารย์ไม่อาจทิ้งเด็กวัดที่อยากเรียน และหิวความรู้ไปทำอย่างอื่นได้

    แม้ถนนข้างหน้า ยังไม่เห็นสุดของถนน และหนทางยังอีกไกล แม้หนทางที่รออยู่ข้างหน้า จะแสนขรุขระ แต่อย่างน้อย อีเมล์ที่เด็กวัดอายุไม่เท่าไร เขียนมาให้กำลังใจและอยากบอกความในใจแก่อาจารย์ คำพูดแต่ละคำที่สอดใส่ความรู้สึก เป็นเหมือนไฟที่เด็กวัดจุดให้อาจารย์ เด็กวัดคงไม่รู้ตัวว่าคำพูดแต่ละคำที่เขียนมา เป็นเสมือนน้ำมัน เติมพลังให้อาจารย์ที่พลังกายและใจ กำลังจะมอด เพราะต้องสู้กับปัญหามากมาย สู้อยู่คนเดียว เหนื่อยแสนเหนื่อย แต่ก็ยังต้องสู้ต่อไป

   เพียงแค่คำพูดที่อบอุ่นเหล่านี้ เงิน ไม่อาจซื้อความเป็นอาจารย์ได้

   โรงเรียนเด็กวัดปรียา เรียนฟรีค่ะ เรียกเพื่อนๆที่อยากมาเรียน เข้ามาเรียนกันได้เต็มที่

  ใครอยากรู้ อยากเรียนอย่างจริงจัง มาหาคำตอบ มาเรียนร่วมกับอาจารย์ด้วยกันนะคะ

   อาจารย์จะได้เป็นนักเรียนเหมือนพวกเรา เพราะอาจารย์ยังต้องเรียนอีกเยอะจากพวกเด็กวัดค่ะ

----------------

(อีเมล์ของเด็กวัดคนหนี่งที่เขียนมาให้อาจารย์ ขอไม่เขียนชื่อเพราะไม่ได้รับอนุญาตล่วงหน้า)

 และอีเมล์ของเด็กวัดอีกหลายๆคนที่เขียนมาให้กำลังใจอาจารย์ไม่หยุดในแต่ละวัน

 แต่ไม่ได้เอามาโพส ขอขอบคุณทุกคนที่ให้กำลังใจค่ะ)

  (อีเมล์ของเด็กวัด)  ต้องขอขอบคุณอาจารย์ที่ช่วยคิดและหาข้อมูลมาอธิบายให้ทราบอีกครั้งนะคะ
จริงๆเรื่องที่ถามไป ในตอนแรกคิดว่าจะไม่มีคำตอบซะแล้ว

    เพราะตอนแรกหลังจากที่เคยไปถามชาวญี่ปุ่นหรืออาจารย์ที่สอนบางท่าน ใครๆก็บอกจำเอาค่ะ มันเป็นเรื่องอธิบายยาก ตอนนี้ได้ข้อสรุปแล้ว ดีใจมากๆค่ะอาจารย์

    หนูคิดว่าอาจารย์น่าจะเคยรู้สึกแบบเดียวกันกับหนูบ่อยๆ เพราะอาจารย์ไม่ชอบเรียนแบบท่องจำใช่ไหมคะ

    ความรู้สึกที่เวลาเราคิดจากจุดเล็กๆเท่านั้น มันแทบจะไม่มีทางออก แต่เราสามารถค้นหาจนกระจ่างและขยายมันให้ใหญ่ได้


     หรือบางทีมันอาจจะไม่มีคำตอบออกมาชัดเจน แต่ก็สนุกที่ได้ค้นหาและรู้เพิ่มเติมบ้างเล็กน้อย
มันเหมือนกับเราทำงานหรือวิทยานิพนธ์โดยการศึกษาด้วยตัวเอง แบบที่ไม่ได้อ้างอิงในส่วนของใคร
 
      หนูคิดว่าตั้งแต่เข้ามาที่โรงเรียนเด็กวัดของอาจารย์นั้น การที่ได้อ่านโพสของอาจารย์หลายๆที่ ทำให้หนูมีการคิดที่เป็นระบบมากขึ้น

     ควรจะเดินหน้าไปทางไหน ลุยกับอะไร ค้นหาจากอะไรไปถึงอะไร และเพื่ออะไร
  นั่นเป็นเพราะอาจารยฺได้โพสข้อคิดเตือนใจในการเรียนและการดำรงชีวิตไว้เยอะแยะ

    ถ้ามีเวลาหนูจะเขียนมาอีกนะคะ หลังจากนี้จะพยายามเรียนภาษาญี่ปุ่นสุดความสามารถค่ะ
อาจารย์ก็สู้ๆนะคะ

(ครูประจำชั้นปรียา) ขอบคุณมากค่ะ แค่รู้ว่าอาจารย์มีส่วนทำให้เด็กวัดมีความคิดที่เป็นระบบ รู้จักเดินหน้า และค้นหา เพื่ออะไร มันมีค่ามากเกินกว่าที่อาจารย์คาดคิดไว้

   どうもすみませんでした。ありがとう!


 

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2009-07-20 13:22:57 อีเมล์ : IP : 71.190.33.34

ตอบกระทู้

--------------------------------------------------------------------------------------------------