生け花 ห้องอิเคะบะนะ
เพชรน้ำเอก ตอนนี้กลายเป็นเพชรในตมในบ้านเรา แต่ยังไงก็เป็นเพชร เชิญอ่านได้ค่ะ
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

สวัสดีค่ะแฟนๆหนังสือ เด็กวัดทุกคน และเด็กวัดที่ให้กำลังใจอาจารย์ทุกคน

 

      อาจารย์ดีใจมากตั้งแต่วันที่เด็กวัดหลังจอ เข้ามาบอกว่า ครูบอกว่าให้อ่านโคะโคะโระ วรรณกรรมเรื่องแรก ที่จริงคงไม่ใช่เพราะครูญี่ปุ่นบอกให้อ่านอย่างเดียว เพราะถึงไปคนที่ไม่สนใจก็คงไม่แม้แต่คิดจะหามาอ่าน หนังสือโคะโคะโระ กำลังจะได้อ่าน เพราะตัดสินใจแล้วว่าจะพิมพ์ซ้ำออกมา

 

      อาจารย์พูดมากกว่านี้ไม่ได้ เพราะหนังสือของโซเซะคิ นักวิทยาศาสตร์ที่บ้านอ่านเล่มอื่นที่โซเซะคิเขียน ที่อาจารย์ขอยืมจากห้องสมุดให้อ่าน เขาอ่าหนังสือวันละเป็นเล่มๆ ก่อนนอน และติดใจ
โซเซะคิมาก อ่านแล้วจะต้องมาถกเถียงกัน เพราะเขาอยากเรียนรู้เรื่องเกี่ยวกับญีปุ่น ดังนั้น นวนิยายที่มีคุณค่าไม่ว่าใครอ่าน ก็เหมือนเพชรในตม ยังไงคนก็ดูออก แต่บ้านเราพยายามให้ดู ดูยังไงก็เห็นว่านวนิยายของโซเซะคิเป็นเพียงแก้ว ไม่ใช่เพชรน้ำเออะไร

     

        อาจารย์บอกได้แต่ว่า วรรณกรรมญี่ปุ่น ไม่ใช่ว่าใครที่รู้ภาษาญี่ปุ่นก็แปลได้ มันยากและก็ลึกซึ้งมาก อาจารย์จึงชอบมากค่ะ และจะยัดเยียดให้คนที่หัวไม่ถึงเข้าซึ้งก็คงเกินกำลังความสามารถเช่นกัน

 

        วันนี้อาจารย์ไปอ่านเจอเรื่องที่คนในเว็บเขียน เกี่ยวกับหนังสือ kokoro โคะโคะโระ こころ เราจะได้รู้ว่า ไม่ใช่อาจารย์คนเดียว หรือไม่ใช่คนที่เรียนภาษาญี่ปุ่น (แต่ไม่รู้ และไม่เคยอ่านกันแทบทั้งนั้นค่ะ) แม้แต่คนที่ไม่ได้เรียนภาษาญี่ปุ่น แต่ชอบอ่านหนังสือ เขาจะรู้ว่าหนังสือแต่ละเล่มดีมาก ดีน้อยแค่ไหน

 

       อาจารย์ขออนุญาตนำมาอ้างอิงจากที่เจอในเว็บฯ   2006.09.07 | 23:04 ของคุณ ตั๊กแตน  กลุ่ม : Mod  และขอถือโอกาสขอบคุณที่เห็นคุณค่าหนังสือที่อาจารย์แปลออกมาใช้เวลา่สามปี อ่านจนมองเห็นภา่พแต่ละฉากในเรื่องนี้ได้ ขออนุญาตตัดตอนเฉพาะที่เกี่ยวข้องกับหนังสือ

โคะโคะโระ มาให้เราอ่านกันนะคะ

  

(คุณ ตั๊กแตน  กลุ่ม : Mod )  อ่านหนังสือมาก็หลายเล่ม แต่ละเล่มทีอ่านก็ชอบทั้งนั้นครับ ไม่อย่างนั้นคงไม่ทนนั่งอ่านจนจบได้ เลือกไม่ถูกจริง ๆ เลยลองมองไปที่ชั้นหนังสือในห้อง เห็นเล่มไหนเด่น ๆ ก็ขอเอามาเขียนตรงนี้เลยนะครับ


4.
こころ (โคะโคะโระ) ของ Natsume Soseki ฉบับถอดความเป็นภาษาไทยโดย ดร.ปรียา อิงคาภิรมย์ โฮะริเอะ และ คุณกนก ศฤงคารินทร์ ด้วยความสามารถทางภาษาญี่ปุ่นของผมยังไม่พอจะอ่านนวนิยายเรื่องเยี่ยมที่คนญี่ปุ่นทุกคนต้องรู้จักเรื่องนี้ได้ เลยอ่านฉบับถอดความภาษาไทยที่ได้ความสละสลวย และใจความจากต้นฉบับครบถ้วน เนื้อเรื่องแบ่งเป็นสามช่วง เล่าเรื่องด้วยตัวละครเพียงน้อยนิด แต่แฝงความคิดและจิตวิญญาณแบบญี่ปุ่น รวมไปถึงความเป็นจริงเกี่ยวกับจิตใจของมนุษย์ได้อย่างยอดเยี่ยมครับ

 

(ครูประจำชั้นปรียา) ขอขอบคุณสำหรับคำพูดที่อบอุ่นของคุณตั๊กแตน และดีใจที่คุณตั๊กแตน เห็นคุณค่าผลงานของนักเขียน โซะเซะคิ นักเขียนข้ามสมัย และเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก ตอนนี้ยังขอยืมอ่ืานได้อย่างงายดาย ตามห้องสมุดทั่วไปในอเมริกา

   

       นักเขียนและนักวิชาการที่ทิ้งผลงานที่ดีเด่น มีคุณค่าแก่้สังคมตัวเอง และแก่ชาวโลก เพื่อจะได้มีโอกาสลิ้มรส และเรียนรู้ แม้ท่านเหล่านั้นจะจากโลกนี้ไปแล้ว แต่ผลงานของท่านทุกท่านยังอยู่กับเราตลอดไป

อาจารย์ตัดสินใจส่งต้นฉบับไปดูว่าพอจะพิมพ์ซ้ำที่เมืองไทยได้หรือไม่ด้วยเงินกระเป๋าตัวเอง

มีรีวิวมากมายเกี่ยวกับหนังสือนี้ ตามหนังสือพิมพ์ อาจารย์จะบทรีวิวต่างๆเหล่านี้ให้อ่านถ้าพิมพ์ซ้ำใหม่ เพื่อให้คนไทยรุ่นใหม่ได้อ่านกัน ในสมัยที่ดอกหญ้าทั้งพิมพ์และจัดจำหน่าย หนังสือเล่มนี้ดังเหมือนพลุในเมืองไทย คงต้องเรียกว่าเพชรน้ำหนึ่ง อาจารย์รีวิวและบทความต่างๆไว้อย่างดี เพราะทางดอกหญ้าและศิษย์กนก ส่งไปให้อ่านตอนอยู่ญี่ปุ่น ได้เท่าที่เขาส่งมาให้เท่านั้นนะคะ อ่านแล้วหายเหนื่อย อ่านแล้วดีใจที่เราเลือกแปลหนังสืออมตะเล่มนี้ค่ะ

และยังเรื่องที่คนเขียนเกี่ยวกับโคะโคะโระที่อาจารย์เจอในเว็บ แต่ปัจจบัน ยุคมืดในวงการหนังสือเมืองไทยค่ะ หนังสือเล่มนี้กลายเป็นแก้วที่ไม่มีใครเห็นคุณค่าพอที่จะจัดจำหน่ายให้คนรุ่นใหม่ได้อ่านต่อไปเลยไม่มีใครอยากลงทุนพิมพ์ซ้ำ

อาจารย์จะต้องลุกขึ้นมาพิสูจน์ต่อว่า หนังสือเล่มนี้ไม่เคยตกยุค เอาไปเรียนแปลก็ได้จะได้เข้าใจมากยิ่งขึ้น

ใครมีความคิดเห็นยังไงเขียนมาคุยกันได้นะคะ

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2009-06-10 07:47:09 อีเมล์ : IP : 71.190.36.100

ตอบกระทู้

--------------------------------------------------------------------------------------------------