剣道 ห้องเคนโด
อ้าวใครที่อยากเรียนอย่างจริงจัง เชิญทางนี้
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

สวัสดีค่ะแฟนๆหนังสือ เด็กวัดทุกคน และเด็กวัดที่ใฝ่หาความรู้

    ภาพเหล่านี้ อาจจะเป็นเพียงภาพผู้หญิงในชุดกิโมะโนะ

แต่ถ้าเรามีความรู้ เราจะตกใจว่ามันสำคัญมากขนาดไหน

ปัจจุบันเราก็ยังสืบทอด และยังปฏิบัติเหมือนกับคนในสมัยเอะโดะ

ไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เพียงแต่เราไม่รู้เท่านั้น

       อาจารย์ขอใช้เวลาคุยกับเด็กวัดทุกคน ทุกวันที่อาจารย์ได้คำถามจากเด็กวัดมาปีกว่า อาจารย์เห็นจุดอ่อนของพวกเราอย่างชัดเจน และทุกคนขาดการเรียนที่สนุก แต่จะเครียด ซึ่งไม่ใช่ความผิดของเรา เพราะคนที่มีหัวคิด เรียนเป็น จะไม่อยากเรียนแบบท่องจำ ดังนั้น ก็จะปวดหัว และบางครั้งก็ท้อ

    อาจารย์ตระหนักถึงปัญหาเหล่านี้อย่างมาก ยิ่งเด็กวัดป๊อป และเด็กวัดที่ขยันถามคำถามที่น่าสนใจต่างๆ เพราะเพิ่งจะเริ่มเรียน ทำให้อาจารย์ถามตัวเองว่า ทำยังไงจะให้เรียนอย่างเข้าใจ ถ้าเข้าใจก็ไปสอบวัดระดับ จะไปพูด หรือแม้ไม่ได้ไปญี่ปุ่น อีกหน่อยก็ยังหาหนังสืออ่านเองได้

    ยิ่ง หนังสือชุดภาษาญี่ปุ่น สนุก อาจารย์ไปขอยืมห้องสมุด อยากจะได้หน้าปกต่างๆที่เคยยืม แต่ก็หมดโอกาสเสียแล้ว เพราะย้ายมาอีกฟากที่แทบจะไม่มีคนเอเชีย ผิดกับคาลิฟอร์เนียร์ ทำให้เกิดความรู้สึกเสียดาย เสียใจ เพราะรู้สึกตัวก็สายไปเสียแล้ว แต่ในอนาคตอันใกล้คงจะหาหนังสือที่เคยมีเหล่านี้ได้อีก อาจารย์เองพยายามจะหาซื้อหนังสือภาพแบบนี้บ้าง แต่หมดหวัง เพราะว่า ไม่ได้เป็นของที่วางขายได้

   ดีใจมากที่อาจารย์ตัดสินใจ เลือกภาพประวัติศาสตร์สมัยเอะโดะที่เป็นสมัยที่เป็นญี่ปุ่นจริงๆ อะไรที่เกิดในสมัยนี้ ก็ยังสืบทอดมายังปัจจุบันอีกมากมาย อาจารย์พยายามจะหาเวลารวบรวมเขียนให้อ่าน จะได้พิมพ์หนังสือออกมา

      แต่ในชีวิตประจำวัน ตอนนี้เด็กวัดที่ขยันและตั้งใจเรียนมีเพิ่มมากขึ้น และดีใจที่ทำให้อาจารย์เห็นว่า คนไทยที่โดยเฉลี่ยอ่านหนังสือ วันละไม่กี่นาที นั้นไม่จริง เพราะจำนวนคนที่เข้ามาอ่านในเว็บนี้ จะอ่านด้วยความจริงจังแค่ไหน ไม่สำคัญอย่างน้อย อาจารย์ก็ดีใจและไม่เสียดายเวลาที่นั่งหลังขดหลังแข็งกับถ่ายทอดความรู้ที่พอจะมีอยู่บ้าง เราจะได้รู้ว่าคนไทยที่เอาจริงเอาจัง เรียนเป็นคิดเป็นกันยังมี

      จากภาพพวกนี้ ก็คงเปิดโลกกว้างทำให้เรารู้ว่า มีภาพประวัติศาสตร์สำคัญเหล่านี้ แต่น่าเศร้าที่ว่า ภาพเหล่านี้ สำหรับคนไทย มันก็คงเป็นเพียงภาพญีปุ่นที่เห็นในหนัง แต่ไม่ได้รู้เรื่องเลยว่า มันสำคัญอย่างไร ทำให้เราอยู่ในโลกแคบๆที่เรียนรู้แต่ภาษาญี่ป่น จากตำราเรียน ไม่ได้เปิดหูเปิดตากับ ศิลปะ วัฒนธรรม ความนึกคิด และสิ่งที่มีค่าในญี่ปุ่นที่คนรุ่นใหม่ก็มองข้าม แต่อาจารย์โชคดีเห็นขุมทรัพย์พวกนี้มานานแล้ว ก็เลยมานั่งเล่าให้พวกเราฟังและเรียนกันได้

      ภาพพวกนี้แต่คนญี่ปุ่นในญี่ปุ่นก็หาซื้อไม่ได้ มีเป็นภาพตามปฎิทิน ตามที่รองแก้วน้ำ หรือไม่ก็ตามวัดที่ของขวัญจะมีภาพพวกนี้ อาจารย์ชอบของพวกนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร ตั้งแต่ตอนที่เริ่มเรียน ยิ่งดูหน้าปกแต่ละเล่ม แล้วตอนนี้อ่านเรื่องราวของ อุคิโยะเอะ จากหลายแง่มุม ยิ่งทำให้อาจารย์รู้ว่า คนไทยรู้จักญีป่นเพียง ของใช้ เพียงอาหารญี่ปุ่นที่เรารู้จักไม่กี่ชนิด แต่เราไม่ได้รู้เขาเลย

       ภาพพวกนี้เกี่ยวข้องกับหนังสือมังงะที่เรารับจากคนญี่ปุ่นที่ชอบอ่านหรือไม่อย่างไร ยิ่งอ่านก็ยิ่งเห็นภาพชัด ทำไมคนญี่ปุ่นจึงคิดไม่เหมือนคนไทย ยิ่งอ่านสมัยเอะโดะก็ยิ่งเห็นชัด ถึงความนึกคิดของเขา ตื่นเต้นกับการการภาพที่เป็นชิ้นหรือจิ๊กซอมาปะติดปะต่อกันได้ดียิ่งขึ้น

    อาจารย์ตัดสินใจจะต้องใช้เวลามาถ่าอยทอดความรู้มากมายที่ได้จากหนังสือชุด ภาษาญี่ปุ่น สนุก มาให้พวกเราเด็กวัดที่สนใจเรียนกันอย่างจริงจัง ใครที่คิดว่ามีเวลา อยากเรียน อยากฝีกคิด ขอให้เข้ามาช่วยกันคิดช่วยกันตอบ ต้องมีแนวหน้าแบบที่เริ่มเกิดแล้ว

    เหมือนที่เด็กวัดไทรน้อยริเริ่มเอาคำถามที่เอาจากหนังสือวัดระดับที่เขียนให้คนที่จะออกสอบมาให้ครูช่วย แล้วพวกเราก็กระเสือกกระสนจะเรียนด้วยการท่องจากสำนวนที่เขาให้มา ยิ่งเรียนก็จะยิ่งรัดตัวเอง ยิ่งเครียด เพราะสำนวนพวกนี้ มีอยู่มากมายในชีวิตประจำวัน ไม่ได้เรียนกันแบบท่องจำสำนวนแบบนี้ พอไปเปิดใน ชุดหนังสือภาษาญี่ปุ่น มีเพียบ เพียงแต่เรายังจัด ยังมอง ยังคิดไม่เป็นเท่านั้น

     ขอบคุณ เด็กวัด maya ที่ช่างสงสัย แต่ละเรื่องที่สงสัยเจาะลึกได้ทั้งนั้น ยังคิดเลยว่า นักเรียนที่เรียนอยุ่ หรือนักศึกษา ถ้าจะทำรายงานหรือทำอะไร วิ่งไปชุด ภาษาญี่ปุ่น สนุก ทำได้ทุกหัวข้อเลย ไม่เชื่อลองไปดูกัน หรือวิ่งเข้ามาขอคำปรึกษาได้ ทำให้อาจารย์ดีใจที่มีโอกาสเอาความรู้มาใช้ให้เด็กวัดได้เรียนกัน

      เด็กวัด wantima ที่แบ่งปัน เด็กวัดแม่บ้านญี่ปุ่นที่มีคำถาม และให้ข้อมูลน่าสนใจจากญี่ปุ่น แบ่งปันใจกว้างไม่ได้อยากจะตักตวง ได้ดีแค่ตัวเองก็พอ เราต้องมีน้ำใจ เราเก่งจริง เราจะต้องใจกว้าง ไม่ต้องกลัวความรู้จะหดหายหรอกค่ะ

     ขอบคุณ เด็กวัด แป๋ว เด็กวัด imm เด็กวัด add เด็กวัดLoveplus  และเด็กวัดคนอื่นๆอีกมากมายที่อาจารย์ไม่อาจเอ่ยชื่อได้ ที่แต่ละคนเขียนคำถามเข้ามากระตุ้น ตอกย้ำทำให้อาจารย์รู้ว่า เรายังต้องเรียนภาษาญี่ปุ่น วัฒนธรรม และสังคมญี่ปุ่นให้มากกว่านี้ ไม่ใช่เรียนเพียงแค่ไปสอบวัดระดับ คนที่จำเป็นต้องสอบก็ต้องสู้ แต่สู้แบบมีกลยุทธ์ไม่ใช่หลับหูหลับตาท่องจำอย่างเดียว

ขอบคุณที่ให้พลังกายและใจแก่อาจารย์ ขอให้เตรียมตัวเรียนกันอย่างเต็มที่

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2009-05-05 20:44:43 อีเมล์ : IP : 71.190.39.170

ตอบกระทู้

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

สวัสดีค่ะแฟนๆหนังสือ เด็กวัดทุกคน และเด็กวัด maya

ขอบคุณมากสำหรับคำพูดที่อบอุ่น เหมือนน้ำฝนที่นานๆจะตกลงมาโปรยให้รู้สึกสดชื่น อาจารย์ยินดีและเต็มใจอย่างยิ่ง อาจารย์อยากเห็นทุกคนเรียนอย่างสนุก และเรียนอย่างจริงจัง ต้องการคนที่เรียนด้วยใจรัก ไม่ใช่เรียนๆอยากจะไปสอบอย่างเดียว เพราะมันติดตัวนำไปใช้ไม่ได้

อาจารย์จะดุ ถ้าเราทำไม่ถูก หรือไม่ยอมใช้หัวคิด ถ้าไม่เข้าใจ ไม่เป็นไร แต่อยากถามพวกเราว่า มีใครบ้างที่จะมาว่า หรือเตือนเรา เพราะเขาเหล่านั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรา ใครอยากได้ความรู้ ไม่ต้องเรื่องญี่ปุ่น จะเป็นเรื่องอะไรก็ได้ ที่เด็กวัดหลายต่อหลายคน เขียนมาขอคำแนะนำส่วนตัว นอกเหนือจากงานที่ต้องเขียนตอบ และโพสให้อ่านทุกวันในโรงเรียน อาจารย์มีความสุขกับการให้กำลังใจคนที่อยากเรียน อยากแสวงหา แต่ไม่รู้จะทำยังไง กลุ้มใจเครียด คนที่เอาจริงแบบนั้น อาจารย์จะสอนให้เรียนเป็น และเก่งๆ เพราะเขาหิว แต่ไม่รู้จะไปหาอาหาร หรือหายังไง แต่จะติวเข้มเป็นพิเศษ

   ขอบคุณเด็กวัด maya หนี่งในเด็กวัดอีกหลายๆคนที่วิ่งเข้ามาเรียน เข้ามา ทำให้สวนเด็กเล่นของเราเป็นสวนของเราอย่างแท้จริง สวนที่เราไม่มีแบ่งว่าใครเก่งกว่าใคร อาจารย์ก็ต้องเรียนร่วมกับเราทุกคน ต้องทำการบ้านตอบพวกเราทุกคน

      อาจารย์มีความรู้มากกว่าเรานิดหน่อย ไม่อยากเก็บเอาไว้ เห็นอะไรที่ดีกว่า ก็จะบอก เพราะสิ่งเหล่านั้นผ่านการทดลองมาแล้วดัวยตัวเอง เพราะผ่านประสบการณ์มามากมาย จึงเข้าใจปัญหาเหล่านี้ดี ถ้าอาจารย์ไม่รัก ไม่มีความผูกพัน และไม่หวังดี อาจารย์ก็คงไม่ต้องบอก หรือเตือนใช่มั้ยคะ และอาจารย์ก็ไม่สนใจว่าใครจะคิดยังไง เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์เองว่า อาจารย์พูดไปเพราะหวังดี หรือไม่

     ขอให้เราเรียนกันอย่างสนุกสนาน พกวิตามินมากันเยอะ และช่วยกันแบ่งปัน โรงเรียนเด็กวัดปรียา ไม่ได้เป็นโรงเรียนที่สอนให้คนที่เห็นแก่ตัวเอาตัวรอด ไม่แบ่งปัน เมื่อเคยได้รับการถ่ายทอดให้รู้จักแบ่งปัน เรามีความรู้สึกยังไง เราก็คงอยากจะแบ่งปันให้คนอื่น เพราะเรารู้ว่า มันเป็นความสุขใจ ไม่ใช่เห็นแก่ตัว ขอให้ตัวเองได้ดีอย่างเดียวไม่ได้

     ความรักที่มีต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน เป็นความรักที่บริสุทธิ์ เพราะเราจะถูกสอนให้รู้จักแต่ ให้ความรักแก่คนในครอบครัวตัวเองเท่านั้น อาจารย์คิดว่า มันเป็นความใจแคบอย่าง อาจารย์โทรทางไกลไปปลอบศิษย์บางคนที่ผิดหวัง ทั้งที่ไม่ใช่คนในบ้านเดียวกัน เพราะรู้ว่าศิษย์ต้องการกำลังใจจากอาจารย์ เงินทองเป็นของนอกกายค่ะ ตายไปก็เอาไปไม่ได้ ความรู้ก็เช่นกัน แต่ถ้าเรามีความสุข ก็ควรจะแบ่งปันช่วยเหลือคนที่ต้องการเพื่อเขาจะได้มีความสุขไม่เครียด เราก็มีความสุขใจเพราะทำอะไรให้อีกฝ่ายได้

ขอบคุณเด็กวัดทุกคนทั้งที่ไม่เคยเห็นหน้ากัน แต่เรามีความผูกพันกันทางใจค่ะ เรียนกันไม่ต้องเกี่ยงเรื่องอายุ ใช้ความสามารถที่มีอยู่ให้เต็มที่ ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ใช้นะคะ

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2009-05-09 06:52:35 อีเมล์ : IP : 71.190.35.105

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

สวัสดีค่ะอาจารย์ปรียา

                      ความจริงแล้วพวกเรา หมายถึงเด็กวัดทุกคนที่เข้ามาค้นคว้าหาความรู้ และ วิ่งเข้ามาเพื่อขอคำตอบเอย ตั้งคำถามถามอาจารย์จนบางทียังแปลกใจเลยค่ะว่าอาจารย์จะได้พักผ่อนมั้ยนะ  อาจารย์จะเหนื่อยมั้ยนะ พวกเราต้องเป็นฝ่ายกล่าวขอบคุณอาจารย์มากกว่าค่ะ ที่ให้ความรู้ความเข้าใจโดยที่ไม่เคยรู้สึกเหน็ดเหนื่อย ทั้งยังกระตุ้นให้พวกเราอย่าท้อถอย ให้มีความพยายามอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะมีความแตกต่างในหลายๆด้าน เช่น  บางคนทำงานแล้ว บางคนเรียนอยู่ บางคนก็เป็นแม่บ้านฯลฯ อาจารย์ไม่เคยทำให้เรารู้สึกแตกต่างกันเลยค่ะ อาจารย์ใส่ใจในเด็กวัดทุกคนที่เข้ามาเรียนในห้องเรียนนี้  อาจารย์อาจจะดุบ้างเป็นบางครั้ง(โดนมาแล้วค่ะ)แต่ส่วนใหญ่แล้วอาจารย์ ใจดีอย่างมากมาย  ไม่เคยทำให้เด็กวัดต้องผิดหวังเมื่อต้องการความช่วยเหลือเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพราะอะไรหรือคะ เพราะอาจารย์ไม่เคยปฏิเสธที่จะตอบคำถามและหาคำตอบมาให้เด็กวัด(ทุกคนเลย) 

                   จะมีใครที่ทุมเทและทำอย่างนี้ให้พวกเราซักกี่คนกันนะ (คงงมเข็มในมหาสมุทรแน่เลย)

ด้วยเหตุผลนี้  หนูอยากจะขอชื่นชมอาจารย์และ อยากจะเชิญชวนพวกเราที่ต้องการศึกษาภาษาญี่ปุ่นอย่างจริงจังได้เข้ามาเติมเต็ม และ แบ่งปันซึ่งกันและกันได้เลย  รับรองว่าอาจารย์ยินดีต้อนรับแน่นอนค่ะ

                                                                                        maya

 

โดย : maya วันที่ : 2009-05-07 21:55:19 อีเมล์ : IP : 222.123.85.31

--------------------------------------------------------------------------------------------------