一人の空間 มุมหลังห้อง
ครูประจำชั้นปรียา เอามาโพสใหม่ ขอกำลังใจหน่อยได้มั้ยคะ ท้อสุดๆเลย จากเด็กวัด XIAH
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

เราอยู่ม.5ค่ะ เรียนสายศิลป์ฝรั่งเศส แต่ชอบญี่ปุ่น เลยไปเรียนพิเศษเอา

เพิ่งสอบระดับ 4 เอง ทั้งๆที่เรียนมาเกือบ 2 ปีแล้ว (อันที่จริงก็เรียนไม่สม่ำเสมอหรอกค่ะ)

แล้วคะแนนออกมาแย่มาก ถึงจะผ่านระดับ 4 แต่คะแนนแย่จริงๆค่ะ ได้แค่ 243/400 เองค่ะ T^T

Vocab 76/100

Grammar 138/200

Listening 29/100 ห่วยมากกกก

แล้วท้อมากๆค่ะ เพราะเพื่อนที่อยู่สายวิทย์-คณิตที่เค้าเรียนข้างนอกแต่คนละที่ ได้ประมาณ 300 กว่าคะแนน

ไม่ไหวจริงๆค่ะ ท้อมากเลย เราจะทำยังไงดีเนี่ย สุดๆเลยค่ะ

ขอบคุณทุกๆค่ะ

T^T

ปล. แอบโพสผิดบอร์ด ขอโทษด้วยค่ะ

โดย : เด็กวัด XIAH วันที่ : 2009-03-08 05:04:02 อีเมล์ : IP : 96.232.64.142

ตอบกระทู้

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

ไม่อยากจะเล่า! แต่ขอหน่อย
ตอนอยู่ม.5 เรียนศิลป์คำนวณ แล้วเรียนญี่ปุ่นเองข้างนอก
ยังสอบระดับ 4 ไม่ผ่านเลย (เอิ๊กๆๆ)
ตอนนั้นเพิ่งเริ่มเรียนไปได้นิดเดียวเอง

โรคท้อ มี ยา นะครับ

แต่ว่ายามันอยู่ในตัวของเราเอง
ต้องอยู่ที่ว่า "เราจะหามันเจอรึเปล่า"
ลองตั้งคำถามให้กับตัวเองมากๆครับ
จนกว่าจะพบคำตอบ

ขอบคุณครับ

โดย : ไทรน้อย วันที่ : 2009-04-29 23:02:53 อีเมล์ : IP : 58.9.120.36

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ : โดนใจอีกแล้ว...ถึงจะยาวแต่ก็อ่านจนจบครับ

โดย : ナム วันที่ : 2009-04-29 17:03:16 อีเมล์ : IP : 58.136.127.1

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

 

สวัสดีค่ะแฟนๆหนังสือ เด็กวัดทุกคน และ เด็กวัด Xiah

ขอเอาที่โพสมาที่ห้องนี้ ทุกคนจะได้แสดงความคิดเห็นกันนะคะ

 

ก่อนอื่นอาจารย์ ขอแสดงความยินดีด้วยที่สอบผ่าน แม้เด็กวัด Xiah เองจะไม่พอใจก็ตาม

(เด็กวัด Xiah) เพิ่งสอบระดับ 4 เอง ทั้งๆที่เรียนมาเกือบ 2 ปีแล้ว (อันที่จริงก็เรียนไม่สม่ำเสมอหรอกค่ะ)

(ครูประจำชั้นปรียา) อาจารย์คิดว่า แทนที่จะมาท้อใจควรจะดีใจถือว่าโชคดีนะคะ ที่สอบผ่านมาได้(อันที่จริงก็เรียนไม่สม่ำเสมอหรอกค่ะ)

          ตัวเองก็เขียนประเมินตัวเองไว้อย่างชัดเจน ต่อให้เรียนสิบปี ถ้าเรียนไม่เป็น คิดไม่เป็น เรียนแบบท่องจำ ถ้าอาจารย์สอนนักเรียนที่เรียนปีสองปี แต่เรียนเป็น คนหลังรับรองเก่งและรู้แน่นกว่า เวลาไม่ได้เป็นตัววัดความเก่งไม่เก่ง ต้องใช้ปัจจัยหลายอย่างนะคะ

 (เด็กวัด Xiah) แล้วคะแนนออกมาแย่มาก ถึงจะผ่านระดับ 4 แต่คะแนนแย่จริงๆค่ะ ได้แค่ 243/400 เองค่ะ T^T  แล้วท้อมากๆค่ะ เพราะเพื่อนที่อยู่สายวิทย์-คณิตที่เค้าเรียนข้างนอกแต่คนละที่ ได้ประมาณ 300 กว่าคะแนนไม่ไหวจริงๆค่ะ ท้อมากเลย เราจะทำยังไงดีเนี่ย สุดๆเลยค่ะ

 

(ครูประจำชั้นปรียา) รู้สึกเด็กวัดค่อนข้างมีความขัดแย้งในตัวเองสูงทีเดียวจากที่เขียน ใจหนึ่งก็บอกว่าไม่ได้เรียนสม่ำเสมอ ตามธรรมดาถ้าสอบได้ก็น่าจะดีใจ ที่จริงคิดว่าในใจความรู้สึกจริงๆเด็กวัดก็คงดีใจ แต่ความดีใจและโชคดีที่สอบผ่าน ถูกความรู้สึกที่เอาตัวเองไปเทียบกับคนที่เรียนสายวิทย์ที่ทำคะแนนได้มากกว่าบดบังหมด

 

(เด็กวัด Xiah)   แต่ละคนได้ประมาณ 300 กว่าคะแนน  การที่ท้อเพราะคิดว่า ตัวเองลงทุนเวลามากกว่าหรือ จึงท้อถอย  หรือว่าคิดว่า พวกเรียนวิทย์ไม่น่าจะมาทำคะแนนดีกว่าคนที่เรียนศิลป์ คงต้องไปถามตัวเองนะคะ

 

        แต่อาจารย์ขอตอบว่า ถ้าคิดว่า คนที่เรียนวิทย์ไม่น่าจะทำคะแนนได้เก่งกว่าศิลป์ อันนี้ยังเป็นความคิดที่ผิดและความคิดที่ไม่สร้างสรรค์ และคับแคบมาก

 

        จากประสบการณ์การสอน มีเฉพาะประเทศเราและเอเชียเท่านั้นแหละที่แบ่ง สายศิลป์ สายวิทย์ชัดเจน เช่น ผู้ชายเรียนวิทย์ ผู้หญิงเรียนศิลป์ อาจารย์ออกนอกประเทศถึงรู้ว่า เป็นค่านิยมที่สังคมสร้างอย่างผิดๆๆ

 

            ถ้าเรามีอาจารย์ดีๆสอนเก่งๆ ไม่ว่าวิทย์หรือศิลป์ใครๆก็เรียนได้ แต่ส่วนใหญ่ที่ผู้ชายเรียนวิทย์เพราะเขามีแนวโน้มชอบเรียนอะไรที่มีเหตุผล แต่ผู้หญิงรักสวยรักงาม และเรียนภาษาต่างประเทศ ที่เรียนกันเยอะ เพราะผู้หญิงช่างคุย คุยเก่ง นักศึกษาชายที่สอน เขาไม่ได้ช่างพูดช่างคุยเหมือนผู้หญิง แรกๆนศชาย อาจจะเรียนภาษาต่างประเทศไม่เก่งเท่านศหญิง แต่พอเขาเข้าใจกฎเกณฑ์ และถ้าเขาชอบ เขาจะเรียนได้เก่งกว่านศหญิงมากเลย อันนี้มีข้อมูลเก็บไว้ของตัวเองชัดเจนมาก

 

                  เพราะจากการสอน อ่านข้อสอบอัตนัยที่นศหญิงเขียนมา จะท่องจำมาให้ทั้งดุ้นเลย นศชายที่เรียนเป็น ชอบเหตุผล เขาจะตอบคำถามสั้นๆ แต่มีแต่เนื้อหา ส่วนที่ไม่ยอมเรียน เอาแต่เที่ยวเล่น ไม่เข้าข่ายนะคะ

 

ขอให้คิดถึง คนที่เตรียมตัวไปสอบ ขาดอีกไม่กี่คะแนน สามสี่คะแนน เลยไม่ผ่านเสียใจ ส่วนที่สอบผ่านมาได้ก็มีปัญหาอีกว่า คะแนนดีสู้เขาไม่ได้ ถามตัวเองว่า ทำเต็มที่เหมือนเขาแล้วหรือยังนะคะ

 

              อย่าเรียนอะไร ทำอะไรแข่งดีแข่งเด่นเพื่อต้องการให้ดีกว่าคนอื่น จำไว้นะคะว่า เหนือฟ้ายังมีฟ้า

 เรียนและทำอะไรขอให้ทำด้วยใจรัก และทำให้ดีที่สุด แข่งกับตัวเอง ไม่งั้น สังคมไทยเราก็มีแต่คนแก่งแย่งชิงดีกัน อิจฉาริษยา เวลาที่ใครดีกว่าเรา แบบสังคมญี่ปุ่นที่ต้องแข่งขันกัน เลยเป็นสังคมที่ไม่มีความสุข เด็กญี่ปุ่นที่ไม่ชอบการแข่งขันก็เลยต้องป่วยทางใจ สร้างความกดดันอย่างมาก สังคมที่แข่งกันก็มากเหลือเกิน แต่เขาเก่งจริง


 ที่ประเทศอเมริกา ก็เหมือนกัน อ่านเรียงความนักเรียนที่เป็นเพื่อนสนิทกันต้องไปเล่นกีฬาแข่งกัน อึดอัดใจมากเพราะเป็นเพื่อนรักกัน แต่กีฬาคือกีฬา มิตรภาพสำคัญกว่าเยอะ ต้องแยกให้ออก นักเรียนเขียนมายังดีใจที่คิดเป็น เพราะหลังจากนั้น แม้จะแ้พ้หรือชนะ เพราะการแข่้งขันต้องมีคนแพ้ชนะ แต่ความเป็นเพื่อนยังเหมือนเดิม

 

บ้านเราถูกสอนให้เรียนเอาแต่คะแนน นี่คือตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจน

 

           อาจารย์อยากจะเตือน และอยากจะแสดงความดีใจกับเด็กวัด Xiah อาจารย์ ไม่คิดว่ามีความจำเป็นที่จะต้องปลอบ เพราะไม่เห็นมีอะไรที่น่าเสียใจ เพียงแต่ว่า ความนึกคิดของเด็กวัด ยังคิดไม่ถูกต้องเท่านั้น

 

            ขอให้ตั้งใจทำให้ดี และเรียนให้จริงจังตั้งแต่ตอนนี้ ปีัหน้าก็คงจะเห็นความแตกต่าง อย่าเรียนอะไร แล้วไปเทียบกับคนอื่น ทำให้ดีที่สุดดีกว่านะคะ ต่อให้เรียนเก่งแค่ไหน ถ้าเห็นแก่ตัว ไม่เคยคิดแบ่งปัน มีแต่จะได้ ตักตวง คนประเภทนี้ อาจารย์คิดว่า ไม่น่าให้ความรู้อย่างยิ่ง

            อาจารย์ต้องการสร้างเยาวชนไทย คนไทย ที่เราต้องใจกว้าง ยอมรับคนที่มีความสามารถ เราทุกคนใจกว้่างพอที่จะปรบมือแสดงความยินดีกับคนอื่น กับเพื่อน และคนที่มีความสามารถอย่างจริงใจหรือไม่ ไม่ใช่พอรู้ว่าใครเก่ง ยอมรับไม่ได้ หรือไม่ก็ประเภทเห่อ เห็นใครเก่งกว่าตัว ก็คิดว่า ตัวเองนี่่แย่จริงๆ ไม่เอาไหน หรือไม่ก็รู้แต่ว่า เขาเก่งจัง หัวดีจัง ทำไมเราไม่เก่งเหมือนเขา เพราะอะไร เพราะชอบไปเปรียบกับคนอื่น อีกฝ่ายเก่งอะไรก็ไม่รู้หรอก

 

             คนเก่งที่นิสัยเห็นแก่ตัว ขอให้ตัวเองได้ดี มือใครยาวสาวได้สาวเอา ตักตวงอะไรได้จากคนอื่นเอาให้เต็มที่ แต่ไปเคยคิดช่วยคนอื่น ไม่เคยแบ่งปัน ใจคับแคบ  เห็นใครดีกว่าไม่ได้ ต้องปัดแข้งปัดขา ไม่มีความมั่นใจตัวเอง คนประเภทนี้มีเต็มไปหมดในบ้านเรา ต่อให้เก่งแค่ไหน ก็ไม่มีใครนับถือ และอาจารย์ไม่เคยคิดว่าคนประเภทที่ว่าันี้ เป็นคนเก่งแม้แต่น้อย

 

               ต้องขอโทษด้วยที่ต้องเขียนให้ทุกคนได้อ่าน อะไรที่คิดผิดๆ แก้ได้ค่ะ มันบั่นทอนจิตใจ เอาหัวสมองไปคิดเรื่องที่มีประโยชน์ดีกว่านะคะ  ถ้าเด็กวัด Xiahอ่านที่อาจารย์เขียน แล้วไม่ชอบใจ ไม่เห็นด้วย โกรธเกลียดอาจารย์ ไม่เห็นเข้าข้างเอาใจหนูเลย อาจารย์ต้องขอโทษด้วย เพราะอาจารย์ชอบความจริงใจ มากกว่าการแสแสร้ง และก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ

 

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2009-03-08 05:05:50 อีเมล์ : IP : 96.232.64.142

--------------------------------------------------------------------------------------------------