一人の空間 มุมหลังห้อง
อยากเข้ามาเป็นนักเรียน ทำง้ยดี เพื่อนๆบอกหน่อย tetsutatte kudasai
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

-จะรู้ได้งัยว่าเราเป็นนักเรียนของโรงเรียนเด็กวัดปรียาแล้ว

- เขาต้องทำงัย อ่านมาหลายรอบแล้ว ยังหาทางเข้าไม่เจอ

- ผมชอบภาษาญี่ปุ่น(เรียกว่าบ้าก็ได้)ที่ทำงานก็มีคนญี่ปุ่น ถึงจะรู้ความหมายที่เขาพูด(นิดหน่อย) และ รู้ว่าต้องพูดอะไร แต่ไม่กล้าเอ่ยปาก(นี่คืออภิมหาปัญหาที่หาทางแก้ไม่ได้)ต้องทำง้ยดีใครเคยเจอปัญหานี้ และแก้ไขได้ด้วยวิธีอันใดวานบอก

โดย : saburo desu วันที่ : 2008-11-15 03:08:21 อีเมล์ : IP : 124.157.242.110

ตอบกระทู้

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

สวัสดีค่ะแฟนๆหนังสือ เด็กวัดทุกคน

อ่านที่เด็กวัดช่วยกันตอบ ช่วยกันเขียน อ่านแล้วก็ภูมิใจและดีใจที่เด็กวัด อิ่มอุ่น เมย์ และหัวหน้าห้องทุกคนมีน้ำใจ รักโรงเรียนของเรา เข้ามาช่วยกันแสดงความคิดเห็น และช่วยกันตอบคำถามที่เด็กวัดสงสัย เพราะเรามีส่วนร่วมในโรงเรียนที่รักของเรา

ขอบคุณมากที่มีส่วนร่วมในการสร้างสรรค์ทำให้โรงเรียนเด็กวัดปรียาของเราเป็นสถานที่เราสามารถจะวิ่งเข้าเรียนมาตักตวงและแบ่งปันกันโดยไม่เห็นแก่ตัว เอาแต่ได้  มันเป็นความผูกพันที่เราร่วมกัน และรักโรงเรียนเด็กวัดปรียาของเรา เพราะเป็นโรงเรียนที่เปิดกว้างสำหรับทุกคนที่สนใจ และอยากเรียนภาษาญี่ปุ่นอย่างจริงจัง

ขอบคุณมากค่ะ

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2009-01-01 09:33:42 อีเมล์ : IP : 222.123.90.171

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

สวัสดีค่ะ คุณครู,หัวหน้าห้องและคุณอิ่มอุ่น ขอบคุณสำหรับคำแนะนำดี๊..ดี รู้สึกอุ่นใจดีจัง ถึงแม้ว่าคุณครูติดธุระทำให้ไม่สามารถเข้ามาตอบคำถามของทุกคนได้ แต่โรงเรียนก็ยังไม่เงียบเหงา ยังคงมีนักเรียนเข้ามาเรียนในห้องอยู่เรื่อยๆ และมีผู้ที่มีความรู้ให้คำแนะนำดีๆ เป็นนักเรียนเด็กวัดคุณครูปรียาไม่ต้องเสียค่าสมัครสมาชิก เพียงแค่ขยันเข้ามาหาความรู้ในแต่ละห้องบ่อยๆ ก็พอแล้ว ตั้งแต่ได้เข้ามาเป็นนักเรียนรู้สึกว่าชีวิตไม่น่าเบื่อ สนุกกับการเรียนภาษาญี่ปุ่นมากขึ้น - เวลาที่จะเริ่มทักทายภาษาญี่ปุ่นอยากให้คุณ Saburo ตั้งสติให้ดีๆ ก่อนพูด อย่าตื่นเต้น หรือไม่ก็เอาคำพูดที่หัวหน้าห้องบอก จดใส่โน๊ตเล่มเล็กแล้วก็พูดตามนั้นเลยจะได้ไม่พลาด หลังจากนี้ก็เข้ามาหาความรู้ใหม่ๆ แล้วก็จดลงในสมุด อนาคตจะได้เก็บไว้อ่านต่อไปก็ดีนะคะ ** แล้วเข้ามาคุยกันบ่อยๆ นะคะ **

โดย : เด็กวัดแม่บ้านญี่ปุ่น วันที่ : 2008-12-29 12:31:10 อีเมล์ : IP : 211.4.116.55

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ : สวัสดีค่ะ saburo ซัง

    ขอบคุณ อิ่มอุ่น ซังมากนะคะที่ช่วยเข้ามาตอบกระทู้ช่วงที่ อจ.ไม่อยู่ แอนจังฝากกระทู้อื่นๆ ด้วยนะคะ แอนจังก็จะพยายามเข้ามาตอบแทนอาจารย์ช่วงที่ อจ. ไปญี่ปุ่นนะคะ สำหรับคำถามของ saburo ซังนะคะ

-จะรู้ได้งัยว่าเราเป็นนักเรียนของโรงเรียนเด็กวัดปรียาแล้ว
.... ตอนนี้ก็เป็นแล้วล่ะค่ะ ก็แค่เข้ามาอ่านกระทู้ ตอบกระทู้บ้าง แสดงความคิดเห็นของตัวเองตามกระทู้ที่เราอ่าน แค่นี้ก็เป็น นร.วัดที่น่ารักแล้วจ้ะ ไม่ต้องสมัครสมาชิก ไม่ต้องจ่ายตังค์ จ่ายอย่างเดียวคือเอาความตั้งใจจริงมาจ่ายเท่านั้นจ้า

- เขาต้องทำงัย อ่านมาหลายรอบแล้ว ยังหาทางเข้าไม่เจอ
.... ตามคำตอบข้างบนเลยค่ะ ทางเข้าไม่มีค่ะ แต่สำหรับหน้า รร.ก็ http://preeya.japankiku.com/ หรือเข้าที่หน้าเว็บ http://www.japankiku.com จะมีกระทู้ล่าสุดที่มีคนตอบ หรือโพสใหม่ ๆ อยู่หน้าเว็บค่ะ

- ผมชอบภาษาญี่ปุ่น (เรียกว่าบ้าก็ได้) ที่ทำงานก็มีคนญี่ปุ่น ถึงจะรู้ความหมายที่เขาพูด (นิดหน่อย) และ รู้ว่าต้องพูดอะไร แต่ไม่กล้าเอ่ยปาก (นี่คืออภิมหาปัญหาที่หาทางแก้ไม่ได้) ต้องทำง้ยดีใครเคยเจอปัญหานี้ และแก้ไขได้ด้วยวิธีอันใดวานบอก
.... saburo ซัง มีโอกาสมากกว่าคนอื่นนะคะที่จะใช้ภาษาญี่ปุ่นเพราะที่ทำงานมีคนญี่ปุ่นอยู่ด้วย ถ้าอยากเป็นเพื่อนกับคนญี่ปุ่นก็แค่พูดประโยคหากิน ที่แอนจังใช้บ่อย ๆ ค่ะ ว่า

こんにちは、(แนะนำตัว)
คอนนิชิวะ

私は日本語を勉強しています。
วะตะชิ วะ นิฮองโกะ เบงเกียวชิเตะอิมัส
ผมกำลังเรียนภาษาญี่ปุ่นอยู่

日本語を話したいです。
นิฮองโกะ ฮะนะชิไตเดส
อยากพูดภาษาญี่ปุ่น

よろしくおねがいします。
โยโรชิคุ โอเนไงชิมัส
ยินดีที่ได้รู้จักคร๊าบบ

คือแค่เราลองกล่าวทักทายออกไปก่อนก็น่าจะเป็นการเริ่มต้นที่ดีแล้วค่ะ  ไม่ว่าจะคนไทยหรือคนญี่ปุ่นการพยายามพูดภาษาของกันและกันเป็นเรื่องที่ต้องใช้ความกล้าและความพยายามอย่างมาก ไม่ต้องกลัวผิดนะคะ เพราะว่าไม่มีใครถือสาหรอกค่ะ  กลับดูน่ารักซะอีกแหนะ

ยังไงถ้าลองทักทายเขาแล้วลองมาเล่าให้ฟังด้วยนะคะ ว่าเป็นยังไง เพื่อน ๆ เด็กวัดจะคอยลุ้นนะคะ สู้ ๆ ค่ะ


โดย : หัวหน้าห้อง วันที่ : 2008-12-22 09:33:35 อีเมล์ : IP : 58.147.45.105

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

สวัสดีค่ะ เข้ามาเรียนในชั้นเรียนของอาจารย์ปรียารายงานตัวกันหัวหน้าห้องคุณแอนซังก็ถือว่าเป็นเด็กนักเรียนโรงเรียนเด็กวัดแล้วหล่ะค่ะ และก็ต้องเข้ามาเรียนเองแลกเปลี่ยนความคิดเห็นในชั้นเรียนกันตามเวลาที่สะดวกของตัวเองหน่ะค่ะ เห็นว่าชอบภาษาญี่ปุ่นเป็นชีวิตจิตใจนั้นก็เป็นสิ่งหนึ่งที่ช่วยเป็นแรงบันดาลใจในการเรียนภาษาได้ดีเลยทีเดียวค่ะ ถ้ายังไม่มีพื้นฐานก็เข้าไปอ่านในห้องที่เค้าเริ่มเรียนกันแรกๆ ส่วนห้องอื่นๆก็มีความรู้แขนงอื่นแตกต่างกันออกไปตามแต่ที่นักเรียนแต่ละคนจะสนใจหน่ะค่ะ ก็เข้าไปอ่านไปแสดงความคิดเห็นได้เลย(เข้าใจว่าเช่นนี้นะคะ) ช่วงนี้อาจารย์ปรียาท่านอาจจะยุ่งนิดหน่อยยังมีเวลามาตอบเอง ส่วนหัวหน้าห้องแอนซังก็คงยุ่งๆหน่ะค่ะ ก็เลยเข้ามาตอบกระทู้เพื่อจะได้ไม่เข้าใจผิดว่า โรงเรียนปิดเทอมหน่ะค่ะ

ภาษาญี่ปุ่นช่วงทีเรียนกันแรกๆ ก็เป็นเหมือนกันทุกคนแหล่ะค่ะ ไม่ค่อยกล้าพูดเพราะกังวลไปหมดว่าจะพูดไม่ถูก สื่อสารไม่รู้เรื่อง แต่เมื่อคิดเช่นนั้นก็จะไม่ได้หลุดออกจากความกังวลตรงนั้นเสียที สรุปก็ไม่มีทางรู้ว่าเราพูดได้สื่อสารได้หรือไม่ ยังไงลองพูดไปนิดหน่อยตามความเข้าใจของเราก่อน หัดพูดหรือทักทายกับคนญี่ปุ่นที่ทำงานวันละนิดวันละหน่อยแล้วอาศัยความเคยชินจากการพูดคุยวันละนิดๆหน่อยๆตรงนั้น ก็จะทำให้เราลดความประหม่าลงไปบ้าง และจะรู้สนุกมากขึ้น อยากค้นหามากขึ้นว่าถ้าเค้าพูดมาแบบนี้วันนี้เราตอบไม่ได้ก็อยากจะค้นคว้าเพื่อให้สื่อสารกับเค้าได้ต่อไป แต่ยังไงต้องกล้าออกจากกำแพงแห่งความกลัวตรงนั้นก่อนนะคะ ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอกค่ะ คนต่างชาติเขาก็ดีใจที่เราทักทายหรือคุยภาษาของเขาได้เหมือนมีฝรั่งหรือคนญี่ปุ่นมาทักทายเราด้วยสำเนียงต่างชาตินั่นแหล่ะค่ะ เรายังรู้สึกว่าเก่งจังเลย พยายามคุยภาษาของเราด้วย น่ารักจังเลย 

ยังไงก็เป็นกำลังใจให้นะคะ ลองไปพูดกับชาวญี่ปุ่นดูนะคะ ถ้าอยากเพิ่มความกล้าก็พูดกับตัวเองก่อน พูดหน้ากระจกก็ได้ให้คล่องปากก็จะพูดได้ง่ายขึ้น ลองดูนะคะ

สวัสดีค่ะ 

โดย : อิ่มอุ่น วันที่ : 2008-12-21 13:01:27 อีเมล์ : IP : 61.124.183.211

--------------------------------------------------------------------------------------------------