剣道 ห้องเคนโด
อ้าว เขาไม่ค่อยใช้กันหรือ แล้วสอนทำไม รูปขอร้องให้ทำ และไม่ให้ทำ( 1) เชิญเรียนเลยค่ะ
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

สวัสดีค่ะแฟนๆหนังสือ และเด็กวัดทุกคน

 

 

 

 

หน้าปกภาพเปรียบเทียบ ภาพแห่งประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น

จากห้างสรรพสินค้า 三越 มิทซึโคะชิ ในภาพแห่งแรกในสมัยเอะโดะ

และภาพ 三越 มิทซึโคะชิ ปัจจุบัน ก็ยังมีอยู่ที่แถวกินซ๋า

น่าประทับใจจริงๆ อย่าลืมแวะไปดูถ้าไปโตเกียวนะคะ

 

มีเรื่องเกี่ยวกับ คำขอร้อง ~てくださる

ให้อ่านอย่างสนุก และเข้าใจ

หนังสือชุดนี้จะออกมาให้ติดตามต่อไป

ตั้งแต่เดือนธันวาคม2008 นี้ค่ะทุกเดือน

 

มีเด็กวัดที่ต้องการซื้อเก็บไว้เรียนเป็นชุด

เขียนมาถามออกเมื่อไร

คงซื้อได้ครบชุดคราวนี้นะคะ

แล้วจะมาเรียนหน้าปกเหมือนการ์ตูนกัน

อย่างสนุกเลยนะคะ 

 

แปลโดย . ดร. ปรียา อิงคาภิรมย์

 

            มาเรียนเรื่องสำนวนในภาษาญี่ปุ่นที่เรียนกันมาผิดๆ ในสังคมไทย เราจะชินกับการที่ขอร้องให้คนนั้นคนนี้ทำอะไรให้อย่างง่ายดาย และไม่ค่อยได้ถือสา หรือสนใจเรื่องมารยาท เวลาที่ขอร้องให้ใครทำอะไรให้ โดยเฉพาะคนที่มีอายุมากกว่า เราจะต้องใช้คำขอร้องอย่างไร เราได้รับการฝึกฝนหรือใช้อย่างถูกต้องไม่ให้เสียมารยาทหรือไม่           

ไม่เพียงแต่ในสังคมเอเชีย ไม่ว่าสังคมไหน และยิ่งในสังคมตะวันตก การขอร้องเป็นเรื่องสำคัญมาก เป็นเรื่องขอการ ให้หน้า ขอหน้า ถ้าการขอร้องอีกฝ่ายไม่สำเร็จผลที่ตามมาก็คือ จะเกิดความกระทบกระทั่งกับความสัมพันธ์ที่ดีที่มีอยู่ต่อกัน

 

            อาจารย์กลับไปเมืองไทยทีไร อาจารย์จะรู้สึกตัวทันทีว่า กำลังไปในสังคมที่คนในบ้านเรา ซึ่งใช้ภาษาไทยโดยที่เพื่อนๆหรือคนรอบข้างอาจารย์ คงจะเห็นอาจารย์ไม่ได้อยู่เมืองไทยมานาน คงจะไม่ค่อยรู้เรื่้องก็ไ้ด้คงจะเป็นห่วง จะมีผู้หวังดีไม่ว่าเืพื่อนๆหรือคนที่บ้านที่จะต้องคอยกำกับบท สั่งให้อาจารย์ทำอย่างนี้อย่างนั้น ตามคำแนะนำ จนบางทีเหนื่อยจริงๆ เพราะเวลาอาจารย์อยู่เมืองนอก อาจารย์เป็นตัวของตัวเองทำทุกอย่างเอง

 

วันนี้จึงอยากจะเอาวิธีการใช้รูปประโยค ขอร้อง หรือความหวังดีที่เที่ยวสั่งคนโน้นคนนี้ห้ทำอะไร มาให้เราเรียนกัน เราจะได้เปรียบเทียบความแตกต่างและความคล้ายคลึงกับในภาษาญี่ปุ่น และความแตกตางทางด้านวัฒนธรรมที่แฝงอยู่ในภาษาญี่ปุ่นเพื่อที่ว่าจะได้นำไปใช้ได้อย่างถูกต้อง ไม่เป็นการเสียมารยาท หรือใช้ผิดๆถูกไม่เข้ากับสถานะภาพของอีกฝ่ายที่เราพูดคุยด้วย

 

A. รูปสำนวน ขอร้องให้ทำ... te kudasai  ~て+ください  กรุณา/ช่วย….’

            ในภาษาญี่ปุ่นที่เราเรียนกันอย่างมากจนพรุนก็คือ สำนวนคำสั่งรูป

te kudasai  ~て+ください ที่มีใช้กันเกลื่อน ในตำราเรียนภาษาญี่ปุ่นที่ใช้สอนกันทั่วประเทศ เช่น

            Koko ni kaite kudasai.

            ここに書いてください

          กรุณา/ช่วยเขียนตรงนี้ค่ะ

 

            หรือเมื่อผู้พูดต้องการขอร้องเป็นรูปปฏิเสธ หรือเวลาที่ผู้พูดต้องการ ขอร้องไม่ให้อีกฝ่ายทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ผู้พูดทำได้ด้วยการเติม de ~でเข้่าไปหลังรูปปฏิเสธ ซึ่งทำได้ด้วยการผันจากขั้นแรก รูปปัจจุบันกาลไม่สุภาพ ของคำกริยา และตามด้วย… nai ~ない ตามด้วย+くださいเช่น

 

 ika+nai +ない+くださいกรุณาอย่าไป

tata+nai 立+ない+くださいกรุณาอย่ายืน

tabe+nai 食べ+ない+くださいกรุณาอย่ากิน

mi+nai 見+ない+くださいกรุณาอย่าดู

 

  ตัวอย่างรูปสำนวนขอร้องไม่ให้ทำ ได้แก่  nai + de kudasai  ない+くださいเช่น

            Kurasu no naka de hanasa nai de kudasai.

            クラスの中で話さないください。

            กรุณาอย่าพูดกันในห้องเรียนค่ะ

 

            พอเราเห็นในตำราที่แปลออกมาแบบนี้ หรือในภาษาอังกฤษสำนวนข้างล่าง ซึ่งได้แก่จะเป็น

 

Kurasu no naka de hanasa nai de  kudasai.

            クラスの中で話さないください。

            Please don’t talk in the classroom.

 

            พอเราเรียนจากในตำราเรียนภาษาญี่ปุ่นหรือที่แปลออกมาเป็นภาษาไทย คนเรียนก็มักจะเข้าใจผิด หรือเข้าใจไม่ค่้อยถูกต้องคิดว่า รูปสำนวน ขอร้องให้ทำ te kudasai  ~て+ください  กรุณา/ช่วย…’ และ รูปสำนวนขอร้องไม่ให้ทำ ซึ่งก็คือ nai + de kudasai  ない+くださいกรุณาอย่า…’

 

จริงๆแล้วในภาษาญี่ปุ่น รูปโครงสร้างประโยค รูปสำนวน ขอร้องให้ทำ te kudasai  ~て+ください  กรุณา/ช่วย…’  ที่ผู้เรียนเรียนท่องจำกันจนขึ้นใจทำเอาเหนื่อย และแทบจะหมดแรง ส่วนบางคนเรียนเท่าไรก็เอาไปใช้ไม่ได้ เพราะท่องจำรูปการผันรูป te ~て ไม่ได้ เวลาผันทีไรก็จะิผิดทุกที

 สำนวนที่สร้างความปวดหัวเหล่านี้ คนญี่ปุ่นไม่ได้ใช้กันพร่ำเพรื่อ หรือถ้าใช้ก็จะใช้กันในสถานการณ์ที่จำกัด และจะต้องให้เหมาะสมกับสถานภาพของอีกฝ่ายที่ใช้ด้วยเท่านั้น ไม่ได้ใช้กันง่ายๆเหมือนที่นักเรียนที่เก่งท่องจำคิดว่า พอท่องจำได้ก็หยิบไปใช้กับใครก็ได้

            ผู้เรียนคงจะงงว่า ถ้าไม่ค่อยใช้กัน แล้วทำไม เอามาสอนนักเรียน และก็ได้ยินคนญี่ปุ่นใช้บ่อยๆ ผู้เรียนก็เลยหยิบไปใช้อย่างสนุกสนาน เพราะคิดว่าสุภาพมาก อาจารย์ปรียาฉายหนังผิดม้วนหรือเปล่านะ ติดตามตอนต่อไปนะคะ

 

มีต่อ

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2008-11-06 10:29:42 อีเมล์ : IP : 24.7.33.162

ตอบกระทู้

--------------------------------------------------------------------------------------------------