生け花 ห้องอิเคะบะนะ
ขอโทษที่เกิดมาเป็นมนุษย์ ตอนที่ (3) เชิญอ่านกันได้เลยค่ะ
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

          

จากหนังสือ มองแดนซากุระ

 

เขียนโดย ศ. ดร.ปรียา อิงคาภิรมย์

 

 

ขาดคุณสมบัติเป็นมนุษย์ 

 

 

 หน้าตาของดะซะอิ ที่ยังไงก็อยากจะตาย

ขอโทษ….. ที่เกิดมาเป็นมนุษย์

 

              Dazai พยายามอย่างยิ่งที่จะใช้ชีวิตและพยายามคิดว่า เขาเองก็เป็นมนุษย์ แต่ความคิดดังกล่าวก็เป็นเพียงความฝันและความหวัง ที่นับวันมีแต่จะมอดไหม้ไปในที่สุด เมื่อไม่อาจมีชีวิตแบบมนุษย์คนอื่นได้ ด้วยความผิดหวัง Dazai ก็เริ่มใช้ชีวิตที่เหลวแหลกด้วยการกินเหล้า เที่ยวผู้หญิง และหาเลี้ยงตัวเองด้วยการวาดภาพการ์ตูนลงในหนังสือต่างๆ พอเงินไม่พอใช้เขาก็เปลี่ยนจากการวาดภาพการ์ตูนมาเป็นรูปโป๊ตามหนังสือชั้นต่ำ เขาเคยพยายามฆ่าตัวตายกับสาวคนหนึ่งด้วยการโดดน้ำตาย แต่ปรากฏว่าสาวคนนั้นตาย แต่เขารอดชีวิตมาได้ ทำให้ Dazai ยิ่งละอายใจตัวเองมากยิ่งขึ้น เขาคิดฆ่าตัวตายอีก แต่ก็ถูกช่วยชีวิตมาได้ ในที่สุด หลังจากถูกปลดปล่อยตัวจากโรงพยาบาลโรคประสาทไม่นาน เขาก็พยายามฆ่าตัวตายอีกครั้งหนึ่ง หลังจากพยายามฆ่าตัวตายมา 3-4 ครั้ง แต่ไม่สำเร็จ แต่ครั้งสุดท้่ายเขาประสบความสำเร็จในการฆ่าตัวตายโดยการกระโดดเข้าไปในแหล่งเก็บน้ำ และศพของเขาถูกค้นพบลอยขึ้นมาในวันเดียวกับวันเกิดของเขาคือ วันที่ 19 มิถุนายน.. 2491

 

การฆ่าตัวตายไม่ว่าวิธีการใดๆในสังคมญี่ปุ่นไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะแม้แต่เด็กๆหรือพวกนักเรียนวัยรุ่นญี่ปุ่นในปัจจุบันที่กำลังมีอนาคตและชีวิตที่สดใสก็ยังตัิดสินใจหนีโลก หนีปัญหาไปอย่างง่ายดายโดยไม่รู้จักเสียดายชีวิต ไม่เคยคิดว่าพ่อแม่จะรู้สึกเสียใจอย่างไร และยังไม่รู้จักคุณค่าและความรู้สึกที่หวงแหนชีวิตของตัวเองเลย ซึ่งเมื่อเทียบกับสังคมในประเทศอื่นๆ ข่าวการฆ่าตัวตายของใครก็ตาม มักจะเป็นเรื่องเขย่าขวัญทีเดียว ไม่เีพีัยงแต่อัตราการฆ่าตัวตายของเด็กและวัยรุ่นญี่ปุ่นจะมีอัตราที่สูงมากกว่าประเทศอื่นดังกล่าวข้างต้นนี้ก็ตาม อัตราการทำอัตวิบัติกรรมหรือการฆ่าตัวตายของนักเขียนชาวญี่ปุ่นที่จบชีวิตลงด้วยการ กระโดดน้ำตาย กินยาตาย คว้านท้องตาย หรือดมแก็สตายก็มีจำนวนสูงมากทีเดียว เช่น kawabata yasunari, mishima yukio, dazai osamu, akutagawa ryuu no suke นักเขียนที่มีชื่อเสียงดังเหล่านี้ล้วนเป็นนักเขียนที่เกิดในสมัย meiji, taishoo และ shoowa ทั้งสิ้น

 

นักเขียนเหล่านี้ล้วนเป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียงดังของญี่ปุ่นที่มีความตระหนักและเป็นห่วงในสภาพสังคมญี่ปุ่นที่เกิดขึ้นในสมัยนั้น เพราะสมัย meiji เป็นสมัยที่คนญี่ปุ่นอ้าแขนรับเอาอารยธรรมและความคิดใหม่ๆจากตะวันตกเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่นอย่างไม่ลืมหูลืมตา คนญี่ปุ่นโอบรัดอารยธรรมตะวันตกเข้าประเทศญี่ปุ่นโดยไม่มีการคิดหรือแยกแยะ และบ่อยครั้งที่รับโดยไม่มีการกลั่นกรองว่า สิ่งที่รับเข้าไปในสังคมญี่ปุ่นนั้นเข้ากับสภาพและสังคมญี่ปุ่นหรือไม่ จากการเปลี่ยนแปลงและการรับเอาอารยธรรมต่างๆโดยไม่ได้ไตร่ตรองเท่าที่ควรนี้เอง บ่อยครั้งทีเดียวที่ทำให้ปัญญาชน หรือนักเขียนในสมัยเหล่านั้น สะท้อนความรู้สึกที่ตึังเครียด หนักใจในสภาพสังคมญี่ปุ่นที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว และหวาดกลัวในความผิดพลาดที่จะเกิดขึ้นในแต่ละก้าวที่ญี่ปุ่นกำลังก้าวออกไปด้วยความห่วงใย สำหรับ Dazai เอง เขาก็มีแนวความคิดและอุดมการณ์ของเขาซึ่งมองสังคมแตกต่างจากนักเขียนคนอื่นๆ

 

อ่านแล้วมีความคิดเห็นยังไง สิ่งที่นักเขียนเป็นห่วงและกลัว ผลพวงของปัญหาในสังคมญี่ปุ่นปัจจุบันซึ่งเกิดจากสมัยก่อนๆ คงเห็นกันได้ชัดเจน ไม่แตกต่างกับบ้านเราตอนนี้ที่โอบรัดทุกอย่างจากญีุ่่ปุ่นเข้าสู่สังคมไทยเช่นเดียวกัน

 

มีต่อ

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2008-10-27 05:57:00 อีเมล์ : IP : 24.7.33.162

ตอบกระทู้

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

สวัสดีค่ะแฟนๆหนังสือทุกคน และเด็กวัด

แล้วจะหาเวลามาเขียนให้อ่านเพิ่ม เพราะยังไม่จบ งานล้นมือ แต่จะพยายามเพราะติดงานตรวจปรู๊ฟหนังสืออยู่ค่ะ

ขอให้เข้าไปอ่านของเก่าๆแล้ว มีอะไรเขียนมาแสดงความคิดเห็น หรือมีอะไรที่สงสัยเขียนมาได้นะคะ

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2008-10-30 17:58:43 อีเมล์ : IP : 24.7.33.162

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ : ยังอ่านต่ออีกค่ะ ว่าอะไรมีเรื่องอะไรอีกค่ะ ที่เป็นเรื่องขาดคุณสมบัติการเป็นมนุษย์ ที่ Dazai เขียนไว้เป็นหลักๆอีกค่ะ     เมื่อวานมีเวลานิดเดียวยังไม่ได้อ่าน พอดีสามีผ่านเข้ามาเจอ ก็บอกว่า มีสอนเรื่องนี้ด้วยหรือ คิดว่าหนังสือเล่มนี้คงจะยังมีอยู่ที่ไหนสักที่ในบ้านนี้ เพราะว่า เขาเป็นคนไม่ทิ้งหนังสือ   แต่หนูอยากฟังเรื่องชัดๆ จากอาจารย์มากว่า *v*~ お願いします

โดย : wantima วันที่ : 2008-10-29 13:43:04 อีเมล์ : IP : 119.171.221.159

--------------------------------------------------------------------------------------------------