生け花 ห้องอิเคะบะนะ
こころ จิตใจใครกันแน่ บทที่ 13 เชิญอ่านต่อได้นะคะ
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

 

 

ความรักก็ คือ ‘บาป และในขณะเดียวกัน

 ความรักก็ คือ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ด้วยนะ 

 

 

日本人が知らない夏目漱石

 

วรรณกรรมดีๆแบบนี้คนญี่ปุ่นรุ่นใหม่

ไม่อ่าน ไม่สนใจ ไม่อยากจะรู้

เพราะถือว่าเชย ล้าสมัย

 

 ไม่ต่างกับคนรุ่นใหม่ในบ้านเรา

ชอบแต่ของใหม่ๆ บ้าเห่อ วิ่งตามแฟชั่น

ความรู้สึกของคนญี่ปุ่นในญี่ปุ่นปัจจุบัน

  

こころ

 

บทที่ 13

 

ศ. ดร. ปรียา อิงคาภิรมย์ และ กนก ศฤงคารินทร์  แปล

  

 

เราอยู่ท่ามกลางฝูงชนซึ่งดูหน้าตาสดชื่นเบิกบาน ข้าพเจ้าไม่มีโอกาสที่จะคุยเรื่องนั้นอีก จนกระทั่งเดินผ่านบริเวณนั้นไป และเข้าไปถึงในกลางป่าซึ่งไม่มีทั้งดอกไม้และผู้คน ข้าพเจ้าถามขึ้นมาทันทีว่า

 

 ความรักคือบาปหรือครับ

ใช่แล้วความรักคือบาปอย่างแน่นอน น้ำเสียงในขณะที่เซนเซตอบยังเน้นหนักเหมือนตอนแรก

ทำไมล่ะครับ

ทำไมน่ะหรือ จากนี้ไปเธอก็จะรู้เอง ไม่ใช่จากนี้สินะ เธอต้องรู้มาก่อนหน้านี้แล้ว จิตใจเธอน่ะว้าวุ่นเพราะความรักมานานแล้วไม่ใช่หรือ

 

ข้าพเจ้าลองถามจิตใจตัวเองดู แต่กลับปรากฏว่าจิตใจข้าพเจ้านั้นว่างเปล่าอย่างไม่น่า่เชื่อ ข้าพเจ้านึกอะไรไม่ออกเลย

ในจิตใจผม ไม่มีใครที่ผมหมายปองสักคน ผมไม่มีความตั้งใจอะไรที่จะปกปิดเซนเซหรอกนะครับ

ก็เพราะไม่มีใครเลยน่ะสิ ถึงทำให้เธอว้่าวุ่นใจ เธอคงจะคิดว่า ถ้ามีใครสักคนล่ะก็ คงจะทำให้จิตใจเธอสงบลงได้ เธอจึงพยายามไขว่คว้าเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งนั้น

 ตอนนี้ผมไม่ได้รู้สึกอะไรขนาดนั้นนี่ครับ

เธอไม่ไ้ด้ไปมาหาสู่ฉัน เพราะความรู้สึกที่ว่า เธอขาดอะไรบางอย่างไปอย่างงั้นหรือ

ก็อาจเป็นไปได้ แต่ว่านั่นต่างกับความรักนี่ครับ

นั่นคือทางที่จะนำไปสู่ความรัก เธอให้มิตรภาพแก่ฉันซึ่งเป็นเพศเดียวกันก่อน ก่อนที่จะนำไปสู่ความรักที่มีต่อเพศตรงข้าม

แต่ผมว่าทั้งสองอย่างนั้นต่างกับอย่างสิ้นเชิงนะครับ

 ไม่หรอก มันไม่ได้ต่างกันนั่นต่างกันเลย ฉันเป็นมนุษย์ที่ไม่อาจจะตอบสนองความพึงพอใจให้เธอได้ในฐา่นะผู้ชา่ยคนหนึ่ง นอกจากนั้น ฉันยังมีอะไรบางอย่างที่ยิ่งทำให้ฉันไม่อาจตอบสนองความต้องการของเธอได้ ฉันเองก็รู้สึกเสียใจมาก ถ้าเธอจะตีัจากฉันไป มันก็คงจะเป็นเรื่องที่ฉันทำอะไรไม่ได้ ว่าไปแล้วตัวฉันเองก็หวังไว้อย่างนั้นเหมือนกัน แต่…’

ข้าพเจ้ารู้สึกเศร้่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

ถ้าเซนเซคิดว่าผมจะตีจากเซนเซไปก็คงช่วยไม่ได้ แต่ผมยังไม่เคยเกิดความรู้สึกอย่างนั้นเลย

เซนเซไม่ได้ฟังสิ่งที่ข้าพเจ้าพูดเลย

แต่เธอต้องระวังให้ดีเพราะความรักเป็นบาปจริงๆ ฉันไม่สามารถทำอะไรให้เธอพอใจได้ก็จริง แต่อย่างน้อยมิตรภาพของเราก็ไม่มีพิษสงอะไร เธอพอจะเข้าใจความรู้สึกเวลาที่ถูกรัดด้วยผมดำยาวบ้างไหม

 

ข้าพเจ้าพอจะจินตนาการภาพออก แต่ก็ยังไม่เข้าใจในแง่ของความเป็นจริง อย่างไรก็ตาม ความหมายของคำว่า บาป ของเซนเซนั้นยังคลุมเครือ และข้าพเจ้ายังไม่ค่อยเข้าใจนัก ยิ่งไปกว่านั้นข้าพเจ้ายังรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาตงิดๆ

เซนเซช่วยอธิบายความหมายของคำว่า บาป ที่ว่าให้ชัดเจนกว่านี้ได้ไหมครับ ถ้าไม่งั้น ก็ขอให้เราหยุดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้ จนกว่าผมจะเข้าใจความหมายของคำว่า บาป นี้ได้ดีเสียก่อน

ฉันทำไม่ถูกเสียแล้ว ฉันตั้งใจจะพูดความจริงบางอย่างกับเธอ แต่กลับทำให้เธอกระวนกระวายใจยิ่งขึ้น

 

เซนเซและข้าพเจ้าเดินไปด้วยกันเงียบๆ จากทางด้านหลังพิพิทธภัณฑ์มุ่งไปยังอุงะอิซึตะนะ จากช่องระหว่างกำแพงจะเห็นบริเวณหนึ่งของสวนกว้างซึ่งมีต้นไม้ไผ่ขึ้นอยู่หนาทึบทำให้บรรยากาศดูเงียบสงบพิลึก

 

เธอรู้ไหมว่้าทำไมฉันจึงไปไหว้สุสานเพื่อนที่ฝังอยู่ที่โซชิงะยะทุกเดือน

อยู่ๆเซนเซก็ถามขึ้นอย่างกะทันหัน ทั้งๆที่เซนเซก็รู้ดีว่า ข้าพเจ้าไม่อาจตอบคำถามที่ว่านี้ได้ ข้าพเจ้าไม่ได้ตอบอะไรอยู่ครู่หนึ่ง เซนเซจึงพูดขึ้นเหมือนกับรู้สึกตัวว่า

ฉันพูดไม่ดีอีกแล้ว ฉันรู้สึกผิดที่ทำให้เธอกระวนกระวายใจ เลยอยากจะอธิบายให้ฟัง แต่คำอธิบายนี้กลับทำให้เธอกระวนกระวายใจยิ่งขึ้นไปอีก เราเลิกพูดถึงปัญหานี้กันเถอะ แต่ยังไงก็ตาม ขอให้จำไว้ว่าความรักก็ คือ บาป และในขณะเดียวกัน ความรักก็ คือ สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ด้วยนะ

ข้าพเจ้าไม่เข้าใจคำพูดเซนเซมากขึ้นไปอีก แต่เซนเซก็ไม่เคยพูดถึงเรื่องความรักนี้อีกเลย

 

เซนเซอยากบอกความในใจอะไรกับข้าพเจ้าในเรื่อง ใครเดาจิตใจเซนเซ และข้าพเจ้าได้บ้าง

ไหนช่วยกันแสดงความคิดเห็นว่าได้อะไรบ้างจากบทนี้

 

 

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2008-10-20 07:17:56 อีเมล์ : IP : 24.7.33.162

ตอบกระทู้

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

(เด็กวัด Rika)ความรัก คือ "บาป" แต่ในขณะเดียวกัน ความรัก ก็คือ "สิ่งศักดิ์สิทธิ์"ขัดแย้งในความหมายและความรู้สึกเลยค่ะ หรือจะเป็นเพราะ ยอมทำบาป เพื่อรักษาความศักดิ์สิทธิ์ของความรัก (คิดง่ายไปนะเนี่ย)แม้เซนเซพยายามจะบอกความจริง แต่การบอกนั้นก็ยิ่งทำให้ข้าพเจ้า (ตัวหนู) อยากรู้มากยิ่งขึ้น

(ครูประจำชั้นปรียา) เข้าใจความรู้สึกดีค่ะ สำหรับคนญี่ปุ่นสมัยก่อน ถ้าใครไม่ได้อ่าน ไม่ได้รู้เรื่องนี้คิดว่าเชยมาก แม้ปัจจุบันนีก็ตาม คนที่ไม่ได้อ่านเรื่องนวนิยายในสมัยต่างๆของญี่ปุ่น บอกจริงๆไม่มีทางเข้าใจกระบวนความคิดการเปลี่ยนแปลงของญี่ปุ่นได้เลย แต่ถ้าเรียนเพียงแค่สนใจนิดๆเพื่ออ่านมังงะก็คิดว่าน่าจะพอใจเพราะมันน่าสนใจมากสำหรับความเป็นคนญี่ปุ่นและการที่ญีปุ่นกลายเป็นคนญี่ปุ่นในปัจจุบัน

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2008-10-27 20:52:43 อีเมล์ : IP : 24.7.33.162

ความคิดเห็น ลบกระทู้นี้ทิ้ง

ข้อความ :

ข้อความหาย โพสใหม่ก็ได้ค่ะ

จากคำพูดของเซนเซ ก็เพราะไม่มีใครเลยน่ะสิ ถึงทำให้เธอว้่าวุ่นใจ เธอคงจะคิดว่า ถ้ามีใครสักคนล่ะก็ คงจะทำให้จิตใจเธอสงบลงได้ เธอจึงพยายามไขว่คว้าเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งนั้น’ ทำให้คิดถึงคำพูดของรุ่นพี่ท่านหนึ่งว่า "เพราะว่ามนุษย์คือสัตว์สังคม จึงเกลียดการอยู่คนเดียว อย่างเดียวดาย"

ความรัก คือ "บาป" แต่ในขณะเดียวกัน ความรัก ก็คือ "สิ่งศักดิ์สิทธิ์"?  ขัดแย้งในความหมายและความรู้สึกเลยค่ะ หรือจะเป็นเพราะ ยอมทำบาป เพื่อรักษาความศักดิ์สิทธิ์ของความรัก (คิดง่ายไปนะเนี่ย)

แม้เซนเซพยายามจะบอกความจริง แต่การบอกนั้นก็ยิ่งทำให้ข้าพเจ้า (ตัวหนู) อยากรู้มากยิ่งขึ้น

โดย : Rika วันที่ : 2008-10-23 21:29:23 อีเมล์ : IP : 58.64.112.69

--------------------------------------------------------------------------------------------------