生け花 ห้องอิเคะบะนะ
มุมมองเกี่ยวกับ เซเบกับน้ำเต้า ของครูประจำชั้นปรียา เชิญอ่านกันได้ค่ะ
แจ้งลบกระทู้นี้
ย้ายหมวดหมู่
ลบกระทู้นี้ทิ้ง

 จากหนังสือเรื่อง

 

ภาพริมสระน้ำ

 

 

 . ดร. ปรียา  อิงคาภิรมย์/  ดร. สุณีย์รัตน์ เนียรเจริญสุข        แปล

 

 

มุมมองเรื่อง เซเบกับน้ำเต้า

 

เขียนโดย . ดร. ปรียา  อิงคาภิรมย์

 

ตัวละครในเรื่อง เซเบกับน้ำเต้า จะมีเซเบ พ่อแม่ เพื่อนของพ่อเซเบ ครูและภารโรง จากเนื้อเรื่อง ผู้อ่านจะเห็นได้ว่า เซเบเป็นเด็กอายุสิบสองขวบที่สนใจ และใช้เวลากับน้ำเต้าของเขา โดยที่ไม่สนใจที่จะไปเล่นกับเพื่อนรุ่นเดียวกัน ส่วนพ่อแม่เซเบ และเพื่อนของพ่อไม่เห็นด้วยและไม่เข้าใจว่า ทำไม เซเบถึงไม่สนใจน้ำเต้าที่มีชื่อเสียงของบะคิง แต่กลับทุุ่มเวลากับน้ำเต้าธรรมดาๆของเขาโดยไม่รู้จักเบื่อได้อย่างไร เซเบรักน้ำเต้าของเขามาก ขนาดเอาไปโรงเรียนด้วย จนวันหนึ่งถูกครูทีโรงเรียนจับได้ทำให้ครูโกรธมาก แต่ครูไม่ได้สนใจ แม้แต่จะถามไถ่เหตุผลและเรื่องราวกับเซเบแม้แต่น้อย แต่กลับยึดเอาน้ำเต้าที่เซเบรักและหวงแหนนั้นไปให้ภารโรงราวกับว่าน้ำเต้านั้นเป็นของอะไรสักอย่างที่ขยะแขยง แค่นั้นยังไม่สะใจ ครูยังไปที่บ้านเซเบเพื่อฟ้องพ่อแม่เซเบ พอดีพ่อไม่อยู่ แม่อยู่รับหน้ากับครู พอครูกลับไป แทนที่แม่จะถามเซเบว่าเรื่องเป็นมายังไง แม่กลับไม่ถามเซเบแม้สักคำได้แต่ร้องห่มร้องไห้ที่เซเบเป็นแบบนี้ พอพ่อกลับมาก็เล่าให้พ่อฟัง ทำให้พ่อโกรธมากขนาดทุบน้ำเต้าทั้งหมดของเซเบจนแตกกระจุยไม่เหลือชิ้นดี

 

ส่วนภารโรงที่ได้น้ำเต้าเซเบไปก็คิดว่าตัวเองโชคดีั เพราะน้ำเต้าเซเบ ช่วยภารโรงให้รอดพ้นจากความเดือดร้อนเรื่องเงิน ภารโรงได้เงินจากการขายน้ำเต้าหลายเท่าตัวของเงินเดือนที่ได้รับ แต่จริงๆแล้วคนที่ได้รับผลประโยชน์จากน้ำเต้าเซเบ ก็คือ เจ้าของโรงรับจำนำที่เอาน้ำเต้าเซเบไปขายให้เศรษฐีในราคาสูงถึงหกร้อยเยน

 

จากในเรื่องเราจะเห็นได้ว่า ทั้งพ่อและแม่ไม่ได้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับเซเบ เพราะถ้าพ่อแม่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับเซเบ พ่อแม่ก็คงจะถามไถ่เซเบ ก่อนที่จะโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ และทำลายน้ำเต้าที่เซเบรักจนไม่เหลือชิ้นดี

ถ้าพ่อแม่ให้ความอบอุ่น ให้เวลากับเซเบ เซเบก็คงไม่ต้องใช้เวลาอยู่ในโลกคนเดียว

ของเขากับน้ำเต้า หลังจากกลับจากโรงเรียน เซเบอาจจะคุยให้พ่อฟังเกี่ยวกับเรื่องน้ำเต้าของเขา หรือพูดคุยกับพ่อเรื่องน้ำเต้าก็ได้ แต่ในสภาพความเป็นจริง เราจะเห็นว่าเวลาที่พ่อคุยกับเซเบจะเป็นการดุว่าเซเบเสียมากกว่าจะเป็นการพูดคุยด้วย

 

จากในเรื่อง เราจะเห็นว่าทั้งพ่อและเพื่อนพ่อไม่เข้าใจว่า ทำไมเซเบเอาเวลาที่มีอยู่ไปทุ่มเทกับน้ำเต้าที่ไม่มีค่างวด และแสนจะธรรมดานั้นได้อย่างไร ไม่เพียงแต่ไม่เข้าใจเท่านั้น ทั้งสองคน ยังยัดเยียดความคิดให้เซเบหันมาสนใจน้ำเต้าที่มีชื่อเสียงบะคิงซึ่งเป็นน้ำเต้าที่ใครๆสนใจในขณะนั้น ทั้งสองเห็นว่า การที่เซเบใช้เวลากับน้ำเต้าของเขานั้นเป็นการใช้เวลาที่เปล่าประโยชน์ไม่ได้เรื่องได้ราวและพร้อมกับลงความเห็นขนาดที่มองว่า เซเบเป็นเด็กที่ไม่มีอนาคต

 

            ส่วนที่โรงเรียนครูก็ไม่ได้แม้แต่จะพูดคุยถามไถ่เซเบว่าทำไม เซเบจะต้องเอาน้ำเต้าไปที่ห้องเรียน และไม่มีความสนใจ หรือตั้งใจแม้แต่นิดที่จะถามเซเบว่า ทำไมเขาจึงรักน้ำเต้ามากมายขนาดนั้น ดังนั้นไม่ว่าที่บ้าน หรือที่โรงเรียนเซเบไม่มีใครที่จะเข้าถึงจิตใจของเซเบได้แม้แต่คนเดียว

 

            เรื่องนี้ให้ข้อคิดมากมายจากสิ่งที่เซเบแสดงออก ผู้อ่านจะเห็นว่า เซเบเป็นเด็กที่ไม่เหมือนเด็กอื่นที่ว่า เซเบจะไม่ไปเที่ยวเล่น หรือไปสุงสิงกับเด็กอื่น แต่จะทุ่มเทเวลาให้กับน้ำเต้า เขาจะไปไหนมาไหนคนเดียวเสมอ เช่น ไปดูน้ำเต้าที่ขายตามร้านคนเดียว กลับจากโรงเรียนก็อยู่ในห้องทำความสะอาด หรือไม่ก็นั่งขัดน้ำเต้าคนเดียว โลกของเซเบเป็นโลกที่เซเบสร้างขึ้นมาของเขาเองเป็นโลกของเซเบกับน้ำเต้า แม้ว่าเซเบจะอยู่ในโลกของเขาแต่เซเบไม่ได้ให้ความรู้สึกกับผู้อ่านว่าเซเบเหงาหรือไม่มีเพื่อนแต่อย่างไร เซเบกลับมีความสุขกับการที่ทุุ่มเทเวลาให้กับน้ำเต้าของเขา

 

            จากเรื่องนี้ทำให้เรารู้ว่า เซเบเป็นเด็กที่มีความสร้างสรรค์ไม่เหมือนกับเด็กอื่นๆ เซเบเอาน้ำเต้าธรรมดาถูกๆที่ไม่มีค่างวดอะไร มาล้างทำความสะอาด ขัดจนผิวมัน ทำให้น้ำเต้าของเขาเป็นน้ำเต้าที่มีราคาค่างวดของมันขึ้นมาเอง ซึ่งราคาน้ำเต้าของเซเบไม่อาจจะไปเทียบกับราคาของน้ำเต้าที่ขายทั่วไปได้  เซเบมีความเชื่อมั่นในคุณค่าของน้ำเต้าของตัวเอง เพราะเป็นน้ำเต้าที่เขาฟูมฟัก ทุ่มเทให้เวลา และให้ความรักกับมันอย่างมาก ในหัวของเซเบจะมีแต่เรื่องน้ำเต้าที่เขารักเขาหวงนอกจากนั้น เซเบยังมีสายตาในการมองน้ำเต้าแตกต่างจากสายตาผู้ใหญ่ เช่น พ่อและเพื่อนพ่อ น้ำเต้าเซเบไม่ใช่น้ำเต้าของบะคิงที่มีชื่อเสียงตามกระแส ความนิยมของคนส่วนใหญ่ แต่เป็นน้ำเต้าธรรมดา เรียบง่าย ดังนั้นความสร้างสรรค์ของเซเบซึ่งให้แก่น้ำเต้าจึงเป็นซึ่งยากแก่ผู้ใหญ่ที่จะเข้าใจได้ หรือแม้แต่เด็กอื่น ก็ไม่อาจทำตามหรือเลียนแบบเซเบได้ เพราะเซเบไม่เหมือนเด็กอื่นๆ เขามีความคิดสร้างสรรค์ และมีโลกของเขาเอง โลกที่เขามีความสุขกับการที่ได้ใช้เวลาทุ่มเทให้กับน้ำเต้าของเขา

 

            น้ำเต้าของเซเบจะมีค่างวดก็ตรงที่ว่า มันเป็นน้ำเต้าที่เกิดจากฝีมือของเซเบ เป็นน้ำเต้าที่ไม่มีใครเหมือนและไม่เหมือนใครเป็นน้ำเต้าที่ไม่อาจประเมินค่างวดได้

 

            อาจารย์ชอบนวนิยายเรื่องนี้มากเพราะเป็นนวนิยายที่สะท้อนให้อาจารย์เห็นว่า ในโลกนี้บ่อยครั้งทีเดียวที่ผู้ใหญ่ และคนที่มีอำนาจมักจะใช้อำนาจที่ตัวเองมีอยู่ กับคนที่ด้อยอำนาจหรือคนที่อ่อนแอ ไม่มีแรงแม้แต่ที่จะสู้รบปรบมือด้วย ผู้ใหญ่ในสังคมมนุษย์มักจะมีบันทัดฐานของตัวเอง ไม่ค่อยจะยอมรับความคิดเห็นที่แตกต่างของผู้น้อย แถมยังชอบยัดเยียดค่านิยมและสิ่งที่ตัวเองคิดว่าเหมาะสมถูกต้อง แก่อีกฝ่าย โดยที่ไม่ตระหนักว่าการกระทำดังกล่าวที่ว่านั้น ทำลายจิตใจ และไม่ให้ความเคารพในความเป็นบุคคลของคนๆนั้น

 

เซเบเป็นเด็กที่ฉลาด และมีไหวพริบในการเอาตัวรอดได้ดี เซเบรู้ดีว่าเป็นเรื่องที่เสียเวลา และเปล่าประโยชน์ที่จะไปต่อล้อต่อเถียงกับผู้ใหญ่ เพราะพูดไป ผู้ใหญ่ก็ไม่มีทางที่จะเข้าใจเขาได้

 

เมื่อตอนที่ครูยึดเอาน้ำเต้าเซเบไป เซเบก็ปล่อยให้ครูยึดไป หรือเวลาที่พ่อโมโหเซเบเอาค้อนทุบน้ำเต้าเซเบจนเละไม่เหลือชิ้นดี เซเบกลับไม่ร้องไห้เสียใจหรือโกรธพ่อ ทั้งนี้เพราะ เซเบเรียนรู้จากผู้ใหญ่ว่า ในสังคมจะมีกฎเกณฑ์ กฎข้อบังคับที่สังคมและ ผู้ใหญ่ชอบนำมาใช้บังคับให้เด็กปฎิบัติตาม เซเบเข้าใจ และรู้ดีเกี่ยวกับกฎเกณฑ์ที่ว่านี้ แทนที่จะเอาตัวเองไปสู้หรือประจัญหน้าพ่อให้เสียเวลา หรือเจ็บตัวมากกว่านี้

 

 เซเบกลับหาทางออกด้วยการที่ปล่อยให้พ่อทำตามอำเภอใจ ถ้าพ่อไม่พอใจที่เซเบใช้เวลากับน้ำเต้าถึงกับทุบน้ำเต้าเซเบจนไม่เหลือชิ้นดี เซเบก็ทำใจได้ ด้วยการหาทางออกอื่นแทน แทนที่จะมานั่งเสียอกเสียใจ เพราะผู้ใหญ่จะทำแบบนี้กับผู้น้อยที่ไม่มีอำนาจต่อรองอยู่เสมอ ถ้าเซเบแสดงปฏิกริยาโต้ตอบการกระทำของพ่อที่มีต่อเขา ก็ไม่ต่างอะไรกับการที่เอาไม้ซีกไปแงะไม้ซุง เสียทั้งเวลาเสียทั้งประโยชน์ เมื่อพ่อทำลายน้ำเต้าได้ เซเบก็หาทางออกอื่น ด้วยการหันความสนใจไปวาดภาพ และถ้าเกิดวันไหนที่พ่อแม่เกิดไม่พอใจ ห้ามไม่ให้เซเบวาดภาพอีก แน่นอนเซเบก็จะหาทางทำอย่างอื่นแทน ซึ่งเซเบคิดว่าเป็นทางออกที่ดีที่สุด

 

อ่านแล้วอย่าลืมแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันให้เต็มที่ เพราะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับเราโดยตรงนะคะ

 

(มีต่อ)

 

โดย : ครูประจำชั้นปรียา วันที่ : 2008-10-20 06:03:20 อีเมล์ : IP : 24.7.33.162

ตอบกระทู้

--------------------------------------------------------------------------------------------------